frear

Για την αδυναμία της ανθρώπινης φύσης: δύο ποιήματα των Ουίλλιαμ Κάρλος Ουίλλιαμς και Σύνθια Ζάριν

Μετάφραση-σχόλιο: Μυρτώ Χαρβαλιά

Λουλούδια – της Σύνθια Ζάριν (1959-)

Σήμερα το πρωί, καθώς ανέβαινα τις σκάλες
από την κουζίνα, κουβαλούσα τα
όμορφα λουλούδια, τα λουλούδια που μου

έφερες χθες βράδυ, κρίνους
και κάτι ακόμα, δεν είμαι
σίγουρη πώς τα λένε, κάτι λευκά λουλουδάκια,

βεβαίως δεν θα μπορούσες να ξέρεις ότι
πάνε χρόνια από τότε που αγόρασα
λευκά λουλούδια –αλλά τώρα τα έφερες εσύ

να σου τα τώρα, εδώ, ξανά. Κουβαλούσα
τα λουλούδια σου και μια κούπα καφέ
και μια απαλή κίτρινη τσάντα κι ένα βιβλίο

ποιημάτων κάποιου Κινέζου ποιητή, στο
οποίο είχα διαβάσει τις λέξεις «πλησίασέ με
ή φύγε, μα μη στέκεις ακίνητος εκεί

στο κατώφλι», όπως πάντα
κουβαλούσα πάρα πολλά πράγματα,
αν με έβλεπες θα με είχες κοροϊδέψει.

Έμοιαζε ιδιαίτερης σημασίας
να μη χύσω τον καφέ όπως κάνω
συνήθως, καθώς γυρνώ στα σκαλοπάτια,

στροβιλιζόμενη στη σπείρα του σπιτιού μου σαν να
πατώ πάνω στους κρίνους.
Γιατί δεν ξέρω να κρατώ όλη

την ομορφιά και τη θλίψη της ζωής μου.

[Από την ποιητική συλλογή της Orbit (2017)].

Αυτό είναι μονάχα για να πω – του Ουίλλιαμ Κάρλος Ουίλλιαμς (1883-1963)

έφαγα
τα δαμάσκηνα
που ήταν στο
ψυγείο

και που
μάλλον
κρατούσες
για το πρωινό

Συγχώρησέ με
ήταν τόσο νόστιμα
τόσο γλυκά
και δροσερά.

[Από τη συγκεντρωτική συλλογή The Collected Poems: Volume I, 1909-1939, (1990)].

*

Η Σύνθια Ζάριν (Νέα Υόρκη, 1959-) είναι ποιήτρια, συγγραφέας παιδικών βιβλίων και δημοσιογράφος. Διατηρεί μακροχρόνια συνεργασία με το New Yorker (γνωστό αμερικάνικο περιοδικό). Η τελευταία ποιητική της συλλογή με τίτλο Orbit [«Τροχιά»] εκδόθηκε το 2017. Στην ποίησή της σκηνές του καθημερινού βίου, που συνήθως περνούν απαρατήρητες, παρουσιάζονται ιδωμένες από μια ασυνήθιστη πλευρά· το ποίημα «Λουλούδια» αποτελεί παράδειγμα αυτής της οπτικής. Η ομιλήτρια ανεβαίνει τη στριφογυριστή σκάλα του σπιτιού της φορτωμένη με πράγματα, μεταξύ των οποίων ένα μπουκέτο λευκών λουλουδιών. Μια φευγαλέα μνήμη επανέρχεται στο παρόν της με αφορμή τα λουλούδια, μια μνήμη που την οδηγεί στην παραδοχή μιας από τις μεγάλες αλήθειες της ανθρώπινης ύπαρξης: πολλές φορές οι χαρές κι οι λύπες της ζωής είναι βαριές και δύσκολες στη διαχείριση.

Μέσα στην απλότητα του περιστατικού που περιγράφεται, τα «Λουλούδια» μας θυμίζουν το ποίημα-σημείωμα του Ουίλλιαμ Κάρλος Ουίλλιαμς «This Is Just to Say» (1934) που εδώ αποδίδω ως «Αυτό Είναι Μονάχα για να Πω». Ο Ουίλλιαμς ήταν Αμερικάνος ποιητής, συγγραφέας και παιδίατρος. Έγραψε την ίδια περίοδο με τους Τ.Σ. Έλιοτ και Έζρα Πάουντ, αποτέλεσε επαναστατική φιγούρα στην ποιητική σκηνή κι έμεινε γνωστός για τα μινιμαλιστικά ποιήματά του. Στο παρόν ποίημα, ο ομιλητής μοιάζει να αφήνει ένα μικρό σημείωμα στο ψυγείο της αγαπημένης του λέγοντας πως δεν άντεξε κι έφαγε τα ζουμερά δαμάσκηνα που εκείνη φύλαγε για το πρωί, παραδεχόμενος έτσι τις αδυναμίες της ανθρώπινης φύσης.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: Kurt Solmssen. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly