frear

Οι εραστές – της Τσαμπίκας Χατζηνικόλα

Όσοι δεν πρόλαβαν να γίνουν εραστές
αλλά ερωτεύθηκαν βαθιά,
βρίσκονται τώρα κρεμασμένοι από παράθυρα αυτοκινήτων.

(Kάποτε, σε εποχές που αποτύπωσαν φωτογραφίες
και έτσι με κάποιο τρόπο αντιγράφουν σήμερα οι εραστές,
αυτοί που αγαπήθηκαν μα έπρεπε να φύγουν
έσκυβαν έξω απ’ τα παράθυρα των τραίνων που τους έπαιρναν μακριά)

Tείνουν το χέρι στον άλλο,
η μόνη ένδειξη του έρωτά τους μέσα σ’ αυτές τις ζοφερές μας μέρες.
Ούτε τολμούν να φιληθούν.
Αγγίζουν τα δάχτυλά τους με φόβο
– δεν το κρύβουν –
και πάλι με τόσο δέος και πάθος.
Τρομάζουν μήπως ο ένας γίνει για τον άλλο αιτία του χαμού.
Ωστόσο, ξέρουν πως τούτο το άγγιγμα είναι,
προς το παρόν (μα ούτε μπορούν να εντοπίσουν πού θα τελειώσει αυτό),
ο μόνος δρόμος προς τον κόσμο των εραστών.
Το αντικείμενο του ομολογημένου πόθου τους είναι εκεί.

Γιατί δε γίναν εραστές;
Αν είχαν γίνει;
Όμως κανένα μας «γιατί» δεν πήρε ποτέ σαφή απάντηση.
Και όλα μας τα «αν» δύσκολα μπορέσαν να μας φέρουν,
πιο κοντά, σε ό,τι ζητούσε κάποτε η καρδιά μας.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: Jeanloup Sieff. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly