frear

Ουλμ 1592 – του Μπέρτολτ Μπρεχτ

Μετάφραση: Γιώργος Καρτάκης

«Δέσποτα, μπορώ και πετάω»
είπε ο ράφτης στον δεσπότη.
«Για πρόσεξέ με, τώρα πάω!»
Και για ν’ αποδείξει το θάμα
Ανέβηκε με ένα πράμα
που ‘μοιαζε με φτερά μαθέ
στης εκκλησίας τον ψηλότερο κουμπέ.
Όμως ο δέσποτας του γύρισε την πλάτη:
«Δεν είναι παρά ψέματα αυτά, κουτέ
ο άνθρωπος δεν θα πετάξει σαν πουλί ποτέ»,
του είπε κι έριξε αλλού το μάτι.

«Ο ράφτης έχει πια αποδημήσει»,
είπε ο κόσμος στο δεσπότη, «και δεν θα γυρίσει.
Ήταν μια φούρια, ‘γίναν όλα μες στη βιάση,
κρέπαραν τα φτερά του κι έχουν σπάσει
κι αυτός –χίλια κομμάτια– είναι ξάπλα
μπροστά στης εκκλησίας την πλακοστρωμένη άπλα».
«Τότε», είπε ο δεσπότης, «ας χτυπήσουν δυνατά
οι καμπάνες». Και: «Δεν ήταν παρά ψέματα όλα αυτά,
πουλί να γίνει ο άνθρωπος δεν θα αξιωθεί ποτέ,
κατάλαβέ το πια, κόσμε κουτέ!»

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Στη φωτογραφία ο Μπ. Μπρεχτ παίζει σκάκι με τον Β. Μπένγιαμιν. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly