frear

Ένα διήγημα για μικρό θέμα – της Ιωάννας Λιούτσια

Περνούσα κάτι τιμές από το σύστημα στο οπισθόφυλλο των βιβλίων όταν άκουσα τη διστακτική του φωνή να ζητά ένα ελληνοαγγλικό λεξικό. Τίποτα δεν θα μου κινούσε την περιέργεια να γυρίσω να τον δω αν αυτή η φωνή δεν έκρυβε ένα τρέμουλο, αν δεν έμοιαζε να προέρχεται από άνθρωπο που για κάποιον λόγο ντρέπεται. Σήκωσα το κεφάλι απ’ τη στοίβα των νέων παραλαβών και τον είδα. Ήταν ψηλός, καλοστεκούμενος, γύρω στα σαρανταπέντε, με μαλλί μαύρο κατράμι – πιθανότατα βαμμένο – και αρκετά σγουρό. Τα μαύρα του μάτια ήταν μικρά αλλά πρόδιδαν μια ευγένεια, φορούσε ρούχα κομψά και ήταν χαμογελαστός. Χαμογελαστός με τον τρόπο τον ανθρώπων που δεν θέλουν να γίνονται βάρος, που φοβούνται μην σε ενοχλήσουν.

Δεν κράτησα για πολύ το βλέμμα μου πάνω του. Έσκυψα και συνέχισα να περνάω τιμές με το μολυβάκι μου. Το έχω κάνει τόσες πολλές φορές που τώρα πια ήταν μια εντελώς μηχανική κίνηση, ήμουν τόσο σίγουρη πως αποκλείεται να κάνω κάποιο λάθος που αντέγραφα τους αριθμούς χωρίς καθόλου να συμμετέχει το μυαλό μου το οποίο βρισκόταν στη διπλανή συζήτηση. Ο συνάδελφός μου, ο Γιώργος, προσπαθούσε να καταλάβει πώς ακριβώς θα μπορούσε να βοηθήσει τον κύριο. Φαινόταν λίγο μπερδεμένος.

«Και μ’ αυτό θα μπορέσω να μάθω αγγλικά;»

Ξανασήκωσα το κεφάλι μου. Ο συνάδελφός μου προσπάθησε να του εξηγήσει πως δεν μπορεί κανείς να μάθει αγγλικά μόνο από ένα λεξικό.

«Δεν έχω λεφτά για μαθήματα. Και κάπως επείγομαι να μάθω.»

Ο Γιώργος του πρότεινε τότε να αγοράσει μια μέθοδο άνευ διδασκάλου, ίσως και κάποια γραμματική μαζί με το λεξικό. Κι αν τα λεφτά δεν του έφταναν θα μπορούσε να τα αγοράσει σταδιακά, όχι τώρα όλα μαζί. Ο κύριος ήταν σκεφτικός. Ήθελα να πεταχτώ να μιλήσω, να πω ότι υπάρχουν μέθοδοι για διάφορα επίπεδα. Πού ανήκε ο κύριος; Όμως εκείνη την ώρα έτυχε να κατεβαίνει ο προϊστάμενος για να δει αν τελείωσα με την τιμολόγηση – πράγμα που δεν είχα κάνει. Αποφάσισα να σιωπήσω και γι’ ακόμη μια φορά να χαμηλώσω το κεφάλι. Μάλλον την ίδια σκέψη με μένα έκανε κι ο Γιώργος και του πρότεινε δυο μεθόδους. Ακολούθησε σιωπή. Με την άκρη του ματιού μου κοίταξα να δω τι έγινε έτσι ξαφνικά και σταμάτησαν να μιλάνε. Είδα τον κύριο να μιλάει στο αυτί του συναδέλφου μου. Ο προϊστάμενος ξανανέβηκε τις σκάλες δίχως να μου μιλήσει καν, οπότε τώρα μπορούσα πιο άνετα να παρακολουθώ τι συμβαίνει. Ο Γιώργος, πήρε πίσω τις δύο μεθόδους που είχε προηγουμένως φέρει και χάθηκε κάπου στο βάθος. Γύρισε μετά από λίγο μ’ ένα πολύχρωμο βιβλιαράκι στο χέρι και με συστολή και φυσικότητα το προέτεινε στον κύριο. Εκείνος φάνηκε να ανταποκρίνεται ένθερμα.

«Εδώ δηλαδή τι θέλει να μας πει;»

Όταν άκουσα τον Γιώργο να απαντάει this is a cat – αυτή είναι μία γάτα δεν προσπάθησα να κρατήσω άλλο τα προσχήματα. Γύρισα και τους κοίταξα σχεδόν με αναίδεια από το σοκ μου. Πρόσεξα το βλέμμα του Γιώργου που τον κοιτούσε διερευνητικά. Πιθανόν προσπαθούσε να καταλάβει αν τόσην ώρα του κάνει πλάκα ή σοβαρολογεί. Τίποτα όμως στο πρόσωπό του κυρίου δεν έδειχνε πως του κάνει πλάκα. Χαθήκανε στο βάθος στα ταμεία. Αφότου έφυγε ο κύριος, ο Γιώργος ξαναφάνηκε. Του έγνεψα να ‘ρθει κοντά μου. Δεν μπορώ να περιγράψω ακριβώς την εικόνα που είχε ο συνάδελφός μου εκείνη τη στιγμή. Κάτι ανάμεσα σε συντριβή και θαύμα. Σαν να του είχε συμβεί το πιο απίθανο πράγμα στον κόσμο και σαν αυτό το ίδιο να τον είχε καταρρακώσει όσο δεν πάει. Μου εξομολογήθηκε πως ο κύριος ήθελε να μάθει αγγλικά γιατί μετά από χρόνια άνεργος αποφάσισε να μπαρκάρει. Σε τρεις μήνες θα ανοιγόταν στα πέλαγα χωρίς να ξέρει γρι αγγλικά και με μοναδικό του εγχειρίδιο το this is a cat του Γιώργου. Ένα θέμα για μικρό διήγημα, σκέφτηκα.

Εκείνη την ώρα ξανακατέβηκε ο προϊστάμενος πάνω που είχα τελειώσει με το πέρασμα των τιμών στα βιβλία. Απ’ ό,τι φάνηκε κατόπιν στον έλεγχο που έκανε στις τιμές, αυτό το περιστατικό μου κόστισε αρκετά. Τα είχα κάνει όλα τόσο άνω κάτω που εξοργίστηκε. Δεν ήθελε να ακούσει την ιστορία που προσπάθησα να του πω, να καταλάβει προς τι τα λάθη. Με τόσους ανέργους να περιμένουν από πίσω μου δεν δυσκολεύτηκε να μου δείξει την πόρτα. Δεν πειράζει όμως, τουλάχιστον έτσι βρήκα τον χρόνο κι έγραψα έτσι ένα διήγημα για μικρό θέμα.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly