frear

Οι γύρω δρόμοι ǀǀ Τζενάρο ǀǀ είναι κλεισμένοι – του Απόστολου Θηβαίου

κυκλωτικές, λαϊκές
ιστορίες

Οι γύρω δρόμοι

Από όλους τους δρόμους φθάνει ένας χαμένος φίλος. Τους βλέπω, με χαιρετούν ενθουσιασμένοι, μα πόσα χρόνια έχω να τους δω; Πώς άλλαξαν έτσι απεριόριστα, δίχως ξέχωρα σημάδια, δίχως τίποτε, μόνον με την αίσθηση, πώς; Και τα μαλλιά τους που ανεμίζουν φιδίσια, πώς μαστιγώνουν έτσι τα χρόνια; Τι να σημαίνουν άραγε όλα αυτά;

Μα πριν το τέλος, πριν την στερνή, ίσια γραμμή που μας χωρίζει, οι φίλοι χάνονται, υδατογραφημένοι στον καιρό. Πριν το τέλος, το σήμα τους χάνεται και πάνε.

Ας είναι, ετούτο το ταξίδι πρέπει να τελειώσει. Και είναι πολυτέλεια να θυμάται κανείς πράγματα που γύρισαν ξανά στο χώμα. Οι φίλοι μου ας παραμείνουν σφραγισμένοι εδώ, με τα παλιά τους ρούχα, τις παλιές ασκόνες με τα φύλλα της πορτοκαλιάς στα πίσω καθίσματα και τα αποτσίγαρα. Οι φίλοι μου ας κρατήσουν τούτο εδώ το μέρος και ας κοιμηθούν σαν να είχαν βυθιστεί, ολότελα χαμένοι στην αιώνια ησυχία. Οι φίλοι μου πέρασαν και πάνε. Οι φίλοι μου, κύριε, καταλαβαίνετε οι δικοί μου φίλοι ταξιδεύουν με τα κλεισμένα φώτα τους, σχίζουν τις γραμμές, σακιά η άμμος να κυκλώνει την ζωή τους.

Την ύστατη στιγμή όλοι τους γκρεμίστηκαν από τις σκάλες και έφθασαν στα νώτα μου. Πέρασαν εντός μου, με πυροφάνια γυάλινα φώτιζαν τις ακτές, γυρεύοντας πέρασμα και τιμαλφή. Έτσι, είπα ας κοιμηθούν, αιώνια γελαστοί οι τυμβωρύχοι, δυναμωμένοι από τον θάνατο και την μοναξιά. Και κρύφτηκα στο καφενείο με τις παρέες που βρίζουν και την απλή, πολλή ζωή.

Τζενάρο

Ο Τζενάρο, ιταλικός στην όψη και την χάρη, ωραίος και πένθιμος θεός του Ήλιου. Διαθέτει αίμα ανδαλουσιανό και από την πλευρά της μάνας του περισσεύουν οι μαχητές, οι πεσόντες, τα αδικοχαμένα παλικάρια.

Μόνον αυτό ήξερε και τον γοήτευε ως μες στην ψυχή που καθώς λένε, σμιλεύεται το λάθος και η πίκρα και ο χαμένος στόχος. Ύστερα ήρθε ο καιρός της πολλής μοναξιάς. Το θέατρο της Μπρέσια που περνούσε ολότελα βγαλμένο από την πορεία του, με κάτι πένθιμους ακροβάτες και άγρια θηρία νικημένα από τον ήλιο και από το καλοκαίρι. Θα έρθεις Τζενάρο, θα έρθεις μαζί μας; Τι γυρεύεις αλήθεια εδώ; Η ζωή έφυγε από εδώ φίλε μου, ο σιδηρόδρομος θα τα γκρεμίσει όλα, αν θέλεις έλα μαζί μας. Ένα μάτσο συντρίμμια μες στην καρδιά της πολιτείας, παράξενο και εξωτικό καραβάνι από πεθαμένους γελωτοποιούς και άλογα με σκυφτούς λαιμούς που θα γονατίσουν μονάχα για να ξεψυχήσουν. Έλα Τζενάρο, θα γίνεις πρώτης τάξεως ακροβάτης. Φαντάσου να πετάς, όπως τα πουλιά Τζενάρο, θέλεις να κάνω μερικά να πετάξουν μέσα από το καπέλο μου;

Όμως ο Τζενάρο τίποτε δεν ζήτησε από εκείνη την μέρα. Μόνον που δούλευε συνέχεια τα περάσματά του, σηκώνοντας κουρνιαχτό στην πλατεία. Τίποτε δεν ζήτησε γιατί ήταν ευτυχισμένος ναύτης μες σε αυτό το ιταλιάνικο καράβι που διέθετε για πλήρωμα πνεύματα και άγρια θηρία. Κάθε τόσο το θέατρο κέρδιζε την φήμη που του αναλογούσε. Και σε όλες τις πόλεις γινόταν χαλασμός και τα παιδιά ζητούσαν από τους γονιούς να ξανάρθουν, ώσπου να φύγει το θέατρο. Πόσα δράματα τέτοια δεν παίχτηκαν εκεί εμπρός σε μια ρωμαϊκή αψίδα ή κάτω από το φεγγάρι; Ο Τζενάρο τράβηξε τον δρόμο του αφάνταστου. Και την κρισιμότερη στιγμή ελεύθερα πέταξε στους αιθέρες, ολότελα πλανεμένος από την νομαδική ζωή του. Ρωτήστε για αυτόν στην Σιένα και το Ούντινε, νικήστε τον θόρυβο χιλίων, βιομηχανικών κυλίνδρων και ρωτήστε. Πάντα κάποιος που με τα μάτια του τον είδε, κάπου προφταίνει την ζωή. Όλο χαλάσματα μα η φωνή του κομπιάζει όταν χτυπά εκείνη την λησμονημένη χορδή. Το θέαμα ήταν εφάμιλλο του θαύματος. Αυτός ήταν ο Τζενάρο. Ένας κήπος κρεμαστός.

Είναι Κλεισμένοι

Ακούστε, οι κατάλογοι είναι κλεισμένοι. Αυτό σημαίνει πως όλες οι θέσεις, μα ακούστε με, δεν υπάρχει η δυνατότητα να παρακαμφθεί η σειρά, κύριε, τούτο εδώ το χαρτί που εσείς αμφισβητείτε συνιστά μια απόφαση του κράτους, κύριε. Βεβαίως και θα την εφαρμόσουμε και χαίρω εις όλον τον κορμί από αυτήν την ύψιστη τιμή που μου προσφέρει η πολιτεία, να πραγματώσω την εφαρμογή του νόμου κύριε. Ακούστε, δοκιμάστε ξανά του χρόνου, η τύχη σας, θα το δείτε θα ανοίξει και δίχως κόπο και δάκρυα θα προκύψει το αποτέλεσμα που ποθείτε. Όχι, όχι, όχι. Εις τριπλούν, κύριε, όχι άλμα, όχι άλμα κύριε, τούτο δεν είναι άλμα ή παράκαμψη, ετούτο που μου προτείνετε είναι απάτη, κύριε. Και επιθυμείτε εδώ, απόψε να με κάνετε συνεργό σας σε αυτήν την ιστορία. Μα τι νομίζετε πια, πως όλοι μας εξαγοραζόμαστε; Πως κανείς δεν τιμά τον όρκο του κύριε; Παρακαλώ, διευκρινίστε μου την αληθή σας πρόθεση. Θέλετε να κάνετε κομμάτια την ζωή μου, να θίξετε την αξιοσύνη, την συνέπεια, την ηθική μου, κύριε; οι κατάλογοι είναι κλεισμένοι κύριε. Τα αποτελέσματα κρίνονται επίσημα και ουδεμία πιθανότης υφίσταται να παρακαμφθεί η ανωτάτη απόφαση. Κανείς οφείλει να είναι αδιάλλακτος κύριε σε κάτι τέτοια. Σημαίνει πως ματαιοπονείτε, πως οι δικαιολογίες σας, δεν αντιλαμβάνομαι κύριε, τι πάει να πει είστε στην θάλασσα έναν μήνα, είστε ναυτικός άρα και οφείλετε να σπεύσετε την υπηρεσία σας, θερμά σας παρακαλώ, είναι ώρα απόσυρσης, ολιγόλεπτο διάλειμμα, κύριε, μα ποιος πνίγηκε, τι λέτε, βάρκα, έχετε και βάρκα και περνιέστε για φτωχός; Δεν τρώγεστε κύριε, τι αριθμός, ποιοι καταυλισμοί, μα εσείς είστε τρελός, επιμένετε για τους καταλόγους και έπειτα μου λέτε για βάρκες και θάλασσες και διακοπές κύριε. Τι μετράτε, παιδιά, οι δικοί σας, Ντόρτμουντ, θέλετε και εσείς; Μα για τι με περάσατε; Μεταγωγικό, οχηματαγωγό, τι κύριε, πείτε μου να χαρείτε και έπειτα για τελευταία φορά, κύριε ακούστε με. Οι κατάλογοι είναι κλεισμένοι, κλεισμένοι, κλεισμένοι. Τώρα παρακαλώ μπορείτε να επιστρέψετε στις βάρκες και τις θάλασσές σας και να μετράτε άφοβα παιδιά, μέρες, πατρίδες, κύριε.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: Ralph Crane. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly