frear

Ένα ποίημα – της Colette Daviles-Estinès

Μετάφραση: Babak Sadeq Khanjani

Δεν είμαι τρελός
Είδα οι δικοί μου να πέφτουν
στη φωτιά από τις βόμβες
και μέτρησα τους χαμένους μου
μέτρησα κι ούρλιαξα
πόνεσα μέχρι τρέλας
φοβήθηκα μέχρι τρέλας
κι έφυγα
σαν τρελός
δεν είμαι όμως τρελός
έφυγα μαζί με τον φόβο μου
τον πόνο μου
τη μνήμη μου
και τ’ όνομά μου
την ταυτότητά μου χωρίς χαρτιά
έφυγα πάνω στης θάλασσας την τρέλα
αυτής της ερήμου των κυμάτων
που δε σταματά τα ναυάγια
φωνάζω
τρελά
τους συντρόφους μου που επέζησαν
μέρα με τη μέρα
νύχτα μετά τη νύχτα
μέχρι να μην έχω πια κανέναν
να μετρήσω
και ούρλιαξα μέχρι τρέλας
δεν είμαι όμως τρελός
φτάνω στη γη της εξορίας
όπου δίνω καταφύγιο στον φόβο μου
τον πόνο μου
τη μνήμη μου
και τ’ όνομά μου.
Γράψ’ το.
Γράψ’ το για μένα.
Λέγομαι Αχμέτ, Μοχαμέτ, Ζεμπίμπα,
Νάβαλ, Αϊάντ, Γκανέτ…

***

H Colette Daviles-Estinès γεννήθηκε το 1960 στο Βιετνάμ και πέρασε τα παιδικά της χρόνια στην Ωκεανία και την Αφρική. Για περισσότερα από 30 χρόνια έμεινε σε ένα χωριό νότια των Άλπεων. Τα κείμενά της (ποιήματα, χρονικά, διηγήματα) εξέλιχθηκαν με το χρόνο. Διαποτισμένη αρχικά από το παρελθόν, αντλεί την έμπνευσή της από την αίσθηση της εξορίας. Το έργο της παρουσιάστηκε σε διάφορα περιοδικά και εξέδωσε 8 βιβλία.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: James Nachtwey. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly