frear

Κική Δημουλά, Ποιήματα / Kiki Dimula, Gedichte

Μετάφραση: Γιώργος Καρτάκης & Dirk Uwe Hansen

Μεσιτείες

Με γυροφέρνει η άνοιξη,
αλλά εγώ άλλη φορά
πορεία δεν αλλάζω για ένα έαρ.
Ας μοιάζει μ΄ότιδήποτε το σούρουπο.
Δεν θα ποτίζω με το αίμα μου ομοιότητες.
Τα όνειρα που είδα αποδειχτήκαν ανυπόληπτα:
πήγαν και μ΄άλλους ύπνους.
Όχι, δεν παίρνω άλλο διαταγές.
Όταν μου λέγανε τα σύννεφα ταξίδευε
ταξίδευα κι όταν μου λέγανε τα όνειρα περίμενε
περίμενα. Όχι, δεν παίρνω άλλο διαταγές.
Τα δούλεψα πιστά τα διαλυτά.
Με γυροφέρνει από χθες η άνοιξη.
Μια νερατζιά με κοίταξε με διάθεση υπόπικρη,
και μου΄κλεισε το δρόμο μια μυρωδιά επιστροφής.
Με παζαρεύει η τοκογλύφος μνήμη:
για να μου δώσει ένα Μάιο παλιό,
μαζί και με τις νερατζιές,
για να μου δώσει κυρίως τη μορφή,
που στη μεταφορά της από σταθμό της λήθης
σε σταθμό χτυπήθηκε στα μάτια και στο στόμα
-γι΄αυτά πληρώνεις- μου παίρνει ένα μέλλον.

.

Gebühren

Der Frühling macht sich am mich heran,
aber ich ändere nicht noch einmal meinen Weg
für einen Lenz.
Meinetwegen soll doch die Abenddämmerung
aussehen wie irgendetwas,
ich begieße trotzdem keine Vergleiche
mit meinem Blut.
Die Träume, die ich hatte,
haben sich als verächtlich erwiesen:
Sie gingen auch mit anderen in die Betten.
Nein, ich lasse mir nichts weiter befehlen.
Wenn die Wolken mir sagten: “Reise!”
dann reiste ich. Wenn die Träume mir sagten: “Bleib stehen!”,
dann blieb ich stehen.
Nein, ich lasse mir nichts weiter befehlen.
Ich habe genug gearbeitet
an dem, was sich auflöst.
Seit gestern macht sich der Frühling an mich heran.
Ein Pomeranze
sah mich mit leicht bitterer Stimmung an,
ein Heimkehrgeruch
versperrte mir den Weg:
Die Erinnerung, diese Wucherin, feilscht um mich,
um mir einen veralteten Mai anzudrehen,
mitsamt seinen Pomeranzenbäumen,
um mir vor allem die Gestalt zu geben,
die bei ihrer Verwandlung vom Ausgangspunkt des Vergessens
zum Ziel an Augen und Mund zerschlagen wurde
(dafür bezahlst du)
und mir die Zukunft nimmt.

..

Ερήμην

Σημειώθηκε χθες διόγκωση της ματαιότητας.
Αυτό, φυσικά, κανείς δεν το αντελήφθη.
Κανείς απ΄τους ελάχιστους «πλησίον μου».
Μονάχα εγώ που όρθια μπρος στο μεσίστιο μέλλον μου,
σε στάση ανήμπορη αλλά κόσμια,
άφησα να διαφύγει από το χώρο μου ένα ολόκληρο απόγευμα,
σε μια ρευστότητα αθεράπευτη, γνωστή, αλλ΄επιδεινωμένη.

In absentia

Gestern kam es zu einem Anschwellen der Vergeblichkeit.
Natürlich hatte das niemand bemerkt,
niemand von den Geringsten unter „meinen Nächsten”.
Nur ich, die ich aufrecht stand vor meiner
auf Halbmast gesetzten Zukunft,
in ärmlicher aber anständiger Haltung,
ließ zu, dass ein ganzer Nachmittag
aus meinem Zimmer hinausrann
in eine unheilbare Unbestimmtheit,
bekannt,
aber schlimmer geworden.

..

Επιρροές

Κάτι τι σου είπε η βροχή,
κάτι τι σου είπε ο Σεπτέμβρης,
κι έγινε η μορφή σου τζάμι θολό,
που πίσω του μπορεί κανείς
ανενόχλητα μήνες απρόοπτους να περάσει…

Einflüsse

Irgendetwas sagte dir der Regen,
irgendetwas sagte dir der September,
und dein Gesicht wurde eine beschlagene Scheibe,
hinter der man
ungestört unvorhergesehene Monate
verbringen kann …

..

Κυριακή απόγευμα

Πολλές φορές σε ζήτησε το απόγευμα:
Όταν με βρήκε πίσω απ΄το παράθυρο
να προφητεύω τις συνεχείς σιωπές σου.
Όταν μια βίαιη σκηνή εκτυλίχτηκε σ΄εμένα
ανάμεσα και στο τετελεσμένο.
Όταν προχώρησα στο διπλανό δωμάτιο
κι αυτό το εκάλεσα «φυγή».
Κι άλλες επίμονες φορές σε φώναξε
μέσα από έξι λαϊκά τραγούδια
για πιάνο και για δύσκολο απόγευμα.
Κι ακόμη τρεις θρηνητικές φορές
όταν τα θέματα σουρούπωσαν,
κι ονόμασα τα μάτια σου
«καθημερινά απογεύματα»
κι όλον εσένα Κυριακή που είναι πάντα δύσκολη.

.

Sonntagnachmittag

Häufig schon hat der Nachmittag nach dir verlangt:
Wenn er mich hinter dem Fenster stehend fand,
um dein dauerndes Schweigen zu prophezeien,
als eine gewaltsame Szene sich abspielte zwischen mir
und dem Vollendeten,
als ich ins Nebenzimmer schlich
und das „Flucht” nannte.
Auch andere intensive Male hat er nach dir gerufen
mit sechs Volksliedern
für Klavier und schwierigen Nachmittag.
Und dazu noch drei klagende Male,
als die Themen verdämmert waren,
und ich deine Augen
„alltägliche Nachmittage” nannte
und dich insgesamt Sonntag,
der immer schwierig ist.

..

Ρομαντική διαφωνία

Και βέβαια είμαι κατά της διαταράξεως της σελήνης.
Οι λόγοι πολλοί. Εκτός απ΄την κακόσχημην υπερβολή –
εγώ από καιρό τις αποφεύγω λόγω υπερκοπώσεως –
είναι και απρέπεια. Οι σχέσεις της με τη γη υπήρξαν έως τώρα άκρως τυπικές. Διακριτική μες στη μαγευτική απόστασή της,
έδωσε λύσεις άψογες στης ανθρωπότητας τη ρέμβη.
Και, το κυριότερο, δωρεάν κάθε τόσο αυτή την εφθαρμένη γη επαργυρώνει.

Romantischer Einspruch

Sicher bin ich dagegen, dass man den Mond stört.
Gründe gibt es viele. Außer der hässlichen Übertreibung
— ich vermeide sie schon seit Langem aus Übermüdung —
wäre es auch unanständig.
Seine Beziehungen zur Erde waren bis jetzt äußerst formell.
Unauffällig in seinem bezaubernden Abstand,
gab er untadelige Lösungen
in den Träumereien der Menschheit.
Und das Wichtigste: von Zeit zu Zeit
versilbert er die abgenutzte Erde.

..

1η Απριλίου

Ο Απρίλης -φημισμένος κηπουρός-
πήδηξε το πρωί στον χέρσο κήπο μου
κι ένα εξαίσιο έμπηξε τριαντάφυλλο.
Η άνοιξη, κρυμμένη πίσω απ΄το τριαντάφυλλο,
βλέπει την έκπληξή μου και γελάει,
ενώ με την απέραντη χαρά μου
παρασημοφορεί τον μάγο κηπουρό

1. April

April, der ruhmreiche Gärtner, setzte
am Morgen seinen Fuß
in meinen öden Garten und steckte
eine vollkommene Rose hinein.

Frühling, hinter der Rose versteckt,
sieht mein Entzücken und lacht,
zeichnet mit der Medaille
meiner grenzenlosen Freude
den Zaubergärtner aus.

..

Μετάθεσις

Η νύχτα ενταφιάζει αθόρυβα
στον τύμβο της σιωπής της
το σώμα της ημέρας,
της μάνας των έργων μου.
Κι εγώ, τα ορφανά κι ανήλικα τούτα έργα μου
μαζεύω γύρω μου, και τα προετοιμάζω
για την άγνωστη μητριά τους: την αυριανήν ημέρα.

Verschoben

Lautlos bestattet die Nacht
im Grabhügel ihres Schweigens
den Körper des Tages,
der Mutter meiner Werke.
Und ich sammle all meine verwaisten
und minderjährigen Werke um mich
und bereite sie vor auf die fremde Stiefmutter:
den morgigen Tag.

***

Η Κική Δημουλά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1931. Εργάστηκε στην Τράπεζα της Ελλάδος έως το 1974, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε. Η Κική Δημουλά πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα το 1952 με την ποιητική συλλογή Ποιήματα, την οποία αποκήρυξε μετά από λίγο και την απέσυρε από την κυκλοφορία. Από τότε εξέδωσε τις ποιητικές 14 συλλογές. Το 2002 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας. Το 2009 βραβεύτηκε με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου της και το 2010 με το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες του κόσμου (Αγγλικά Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά, Πολωνικά, Βουλγαρικά, Γερμανικά, Σουηδικά κ.ά.).

Η Κική Δημουλά πέθανε στις 22 Φεβρουαρίου 2020.

Kiki Dimula wurde 1931 in Athen geboren. Bis 1974 arbeitete sie bei der Griechischen Volksbank. Literarisch trat sie zum ersten Mal 1952 in Erscheinung, mit dem Band „Poiemata”, den sie aber kurz darauf wieder aus dem Verkehr zog. Seitdem hat sie 14 Gedichtbände veröffentlicht. 2002 wurde sie ständiges Mitglied der Akademie, 2009 wurde sie mit dem Europäischen Preis für Literatur ür ihr Gesamtwerk ausgezeichnet, 2010 mit dem großen Staatspreis für Literatur. Gedichte von Kiki Dimula wurden vielfach ins Englische, Französische, Spanische, Italienische, Polnische, Bulgarische, Deutsche, Schwedische und weitere Sprachen übersetzt.

Am 22. Februar ist Kiki Dimoula gestorben.

[Πρώτη δημοσίευση των μεταφράσεων στο ηλεκτρονικό Φρέαρ, με ταυτόχρονη δημοσίευση στο FixPoetry. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly