frear

Ποιήματα – του Knut Ødegård

Μετάφραση: Γιώργος Καρτάκης

Φθινοπωρινό βράδυ

Ένα φθινοπωρινό βράδυ στεκόμασταν εκεί με τα τσουτσούνια μας
και είχαμε βάλει στοίχημα, ποιος θα κατουρήσει πιο ψηλά τον σχολικό τοίχο
στο Μόλντε. Ένα φεγγάρι κολυμπούσε πέρα μακριά
στο φιόρδ.
Το στοίχημα ήταν, ποιος θα κατουρήσει πιο ψηλά.
Τότε ένας γύρισε το τσουνί του καταπάνω μου
και άρχισε να με κατουρά φωνάζοντας: «Ο Χίτλερ πέθανε».
Σαστισμένος άρχισα τότε κι εγώ να τον κατουρώ
απαντώντας: «Ο Χίτλερ πέθανε».
«Ναι», φώναξαν οι άλλοι κι άρχισαν όλοι μαζί να με κατουρούν,
«και ο πατέρας σου πρέπει να πεθάνει, ο πατέρας σου πρέπει να πεθάνει».
Με κατουρούσαν ασταμάτητα, μέχρι που έπεσα κάτω, εκεί
μπροστά στον σχολικό τοίχο, μουσκίδι στα ούρα.
Με άφησαν χάμω. Ήμουν μικρός και αδύνατος

και το φθινοπωρινό βράδυ από πάνω μου σκοτείνιασε, το φεγγάρι
επέπλεε στο φιόρδ λευκό
με την κοιλιά προς τα πάνω σ’ ένα μαύρο νερό.

**

Μητέρα

Έχω μια μητέρα με σκούρο μπλε παλτό.

Πιάνει το χέρι μου· είμαι
μικρός· φοβάμαι· με
οδηγεί.

Το παλτό της είναι
κατάσπαρτο αστέρια.
Το χιόνι είναι πολύ βαθύ
εδώ που περπατάμε, στον ακατάστατο
γαλαξία: αυτή
κι εγώ.

**

Ο χρόνος

Ο χρόνος ανεβαίνει τώρα στη σκηνή. Στην αρχή, για μια στιγμή κοντοστέκεται,
διστάζει, περιεργάζεται την επιγραφή στην πόρτα
του σπιτιού
–το ντεκόρ στη σκηνή–,
για να σιγουρευτεί πως βρίσκεται στο σωστό μέρος, χτυπά το κουδούνι

κι εγώ ανοίγω: τότε,
έχει έρθει ο χρόνος.

Η αυλαία
κατεβαίνει, το φεγγάρι λάμπει και μια αστρική ομίχλη ρέει
μπροστά απ’ την αυλαία, το διάπυρο βάθος του σύμπαντος.

Η αυλαία ανοίγει και πάλι
και εμφανίζεται ο αιώνιος κλόουν:
κρατά ένα νεογέννητο παιδί που ουρλιάζει
στην σκηνή,
ενώ παράλληλα ο χρόνος υποκλίνεται
στο χειροκρότημα. Τότε

ο χρόνος έχει τελειώσει.

**

[Ο θείος Κνουτ]

Ο θείος Κνουτ ήταν παπάς.
Ήταν ένας άντρας πρακτικός, τα Λατινικά
τού φαινόταν αλαμπουρνέζικα.
Πέθανε λίγο μετά τη συνταξιοδότηση του·
εκεί που άνοιγε τα θεμέλια του νέου του σπιτιού μετά το Πάσχα,
η καρδιά του σταμάτησε.

Στην πραγματικότητα ήταν πιο πολύ ηλεκτρολόγος
παρά ιεροκήρυκας. Άρχιζε πάντα τα κηρύγματά του
με τα λόγια: «Δεν είμαι καλός ομιλητής» –
και είχε δίκιο.

Δεν υπήρχαν και πολλά που θα μπορούσε να διδάξει στην ενορία του·
ο κόσμος είχε τις δικές του έγνοιες
με τις γεννήσεις, τους έρωτες και τους θανάτους του
και για όλ’ αυτά εκείνος δεν είχε τίποτα να πει.

Ωστόσο, είχε μάθει να μαστορεύει ηλεκτρικές εγκαταστάσεις
και στις κατ’ οίκον επισκέψεις του επιδιόρθωνε
βραχυκυκλώματα, αποκαθιστούσε χαλασμένους ηλεκτρικούς πίνακες,
βίδωνε πάλι νέες λάμπες

και όπου ήταν, υπήρχε φως.

**

Εσύ

Εσύ είσαι ο τελευταίος.
Οι άλλοι έφυγαν μακριά, έπεσαν
στον γκρεμό,

που κι εσύ πλησιάζεις
μόνος τώρα.

Ακολουθείς
αυτούς που διάβηκαν πριν από σένα
αόρατος τώρα.
Μόλις βρεθείς στο κενό,
ακούς μια φωνή
πολύ μακριά πίσω σου:
Μπαμπά! Μπαμπά!

Και για μια ελάχιστη στιγμή
μένεις μετέωρος στον αέρα.

**

Τα γηρατειά

Ο τρόπος που οι ηλικιωμένοι άντρες περπατούν: σέρνονται,
δεν κινούν τους γοφούς, δεν σηκώνουν τα πόδια σχεδόν
απ’ το χώμα. Τους βλέπεις να έρχονται από πέρα,
δυσκίνητοι σαν λαβωμένα βουβάλια.

Κι ο ίδιος ένα τέτοιο μισοπεθαμένο βουβάλι είμαι τώρα, αγαπημένη.
Τα γηρατειά επέρχονται αργά, στο δέρμα, τους πόρους,
στην κυρτωμένη στάση, τα προσεκτικά βήματα που κάνω,
όταν προχωρώ –αλλά και στην κοιλιά,
που πλαδαρή προεξέχει: οι μύες σκαρτεύουν.

Τώρα στο δέρμα μου απλώνεται μια ιδέα γκρίζας στάχτης,
τα μάτια θολώνουν
και βγαίνει εκείνη η μπόχα γερασμένων ανδρών
από τα παντελόνια μου, αγαπημένη.
Όμως κι εσένα οι κινήσεις σου μοιάζουν λιγάκι τώρα
με μιας κότας
κι η επιδερμίδα σου είναι όπως των μεγάλων ελεφάντων που είδαμε
στο τσίρκο κάποτε: μοιάζει λιγάκι με ενός γκρίζου στυπόχαρτου
το ελεφαντένιο χρώμα.

Τα γηρατειά κατακάθονται σχεδόν ανεπαίσθητα.
Ναι, ναι, έχω αρχίσει να βρέχω
το παντελόνι· ζέχνω
αμμωνία.

Όμως εμείς δεν μιλάμε γι’ αυτά,
αυτά τα θανατηφόρα γηρατειά
και σου χαϊδεύω μόνο τα μαλλιά.

***

Ο Knut Ødegård (Kνουτ Εντεγκόρντ) γεννήθηκε το 1945 στο Μόλντε της Νορβηγίας, σπούδασε Θεολογία και Φιλοσοφία στο Όσλο και αργότερα Λογοτεχνία στο Κέιμπριτζ. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ποιητές της Νορβηγίας και το έργο του έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 40 γλώσσες.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly