frear

Τρία ποιήματα – του Gokul Biswas (Γκόκουλ Μπίσας)


Μετάφραση από τα αγγλικά: Παύλος Δ. Πέζαρος, σε συνεργασία με τον Ινδό Ελληνιστή Ujjal Ghosh

Η γη που άφησε πίσω
(Από τη συλλογή: «Τροφή για τον Θεό Ήλιο. Όταν ο Σωκράτης»)

Μόλις τώρα, αφού έκανε την προσευχή του στον Ήλιο,
Επιστρέφει στο σπίτι. Τα πόδια του κινούνται
Με τον τρόπο μιας πάπιας ή ενός δάσους
Κι έτσι φτιάχνεται η γη που αφήνει πίσω.

Ο νυχτερινός του στοχασμός δεν ήταν παρά μάρτυρας στην ψύχρα.
Σήμερα το πρωί, στο πρώτο τέταρτο της ημέρας, έρχεται, σα να ήταν
Στα φτερά ενός ορτυκιού του δάσους.
Τώρα πηγαίνει μακριά υποκλινόμενος στον Ήλιο…

Η γλύκα των αστεριών, εδώ και εκατομμύρια φωτεινά χρόνια
Πέφτει πάνω του σα βροχή:
Δεν δίνει σημασία σε αυτό.
Μεγάλα δέντρα από πάνω του κουνούν τα περιθώρια των φύλλων τους.
Το όραμα του παραμένει οριζόντιο.

Ο λόγιος, με τα σχόλιά του, μια σκέτη ανοησία πετυχαίνει
Ενώ οι φίλοι συνεχίζουν να χαζεύουν το εσωτερικό φως.
Αυτός, εντελώς αδιάφορος για τις τρεις κατευθύνσεις,
Η θαρραλέα αιωνιότητα, προχωράει όλο και πιο πέρα …

Υπάρχει μια λόγχη στον πάγο, το κόκαλό του στον αέρα,
Και το αίμα του, στο δρόμο, μες στ’ αγκάθια.

Ουδέποτε τον άφησες να περάσει ασχολίαστος.
Αφήνει για μας πίσω τη γη,
Η ψυχρότητά σου τόσο εκκωφαντική δεν τον αγγίζει
Σταδιακά απομακρύνεται …

***

Τώρα μοναχός με τα εσώτερα
(Από τη συλλογή: «Στη Madhurima, σε αρμονία με τα αιώνια»)

Κάνεις, κανένας άλλος,
Μόνος με τα εσώτερα μου, μονάχα με την έπαρση μου…
Στο σπίτι μου, σχεδόν είμαι ένας ξένος.
Λουλούδια πέφτουν, καθώς και φρούτα
Απ’ το κοτσάνι τους. Έτσι και τα ονόματα
Εύκολα αλλάζουν — την σήμερον ημέρα
Οι δρόμοι ονομάζονται σκόνη
Ή άσκημος καπνός.
Πάνε μέρες που δεν μπορώ να κοιμηθώ
Καθότι ήχοι βημάτων και θορύβων.

Τώρα μοναδική μου περιουσία:
Ένα μικρό κομμάτι σύννεφο—
Ενός μικρού αγρού, ο ανοιχτόχρωμος Ήλιος
Και το απόγευμα, υπό την σκέπη της ποίησης-
Αυτό ας μείνει μόνο!

Κανείς, κανένας άλλος—
Και τώρα, μοναξιά, εσύ μονάχη με τα εσώτερα.

***

Στο Πανδοχείο
(Από τη συλλογή: «Η Ράδα* σε πλήρη νιότη»)

Σε είδα ξαφνικά στο Μπονόμπιμπι-Τόλα, τον παιχνιδότοπο,
Στη σκιά της ιερής Ινδοσυκής** της θεάς των δασών και της υπαίθρου.
Είσαι τόσο γνωστή εδώ, φαίνεσαι όμως
Στη γη να μην ανήκεις, αλλά μάλλον στον Άρη.

Τα δάχτυλα των ποδιών, σα να συνέχισαν να κουδουνίζουν
όπως τα καμπανάκια βραχιολιού στους αστραγάλους.
Ήταν ακαταμάχητο το κάλεσμα από εκεί. Θα χαμογέλαγες,
Αλλιώς, μια νύχτα άγρυπνη θα με ακολουθούσε,
Περιμένοντας και
Περιμένοντας
Πολλές ώρες τεντωμένος.

Το τέλος, είναι βέβαιο, θα ηχήσει με τρόπο σαν της μουσικής, το ξέρω.
Ο φάρος από του ματιού σου τον βολβό πόσο απαλά θα αναβοσβήνει:
Όχι εδώ, αλλά εκεί μόνος ξοδεύει
Τον αιώνιο νυφικό μας θάλαμο.

Πρέπει στον άλλονε πλανήτη να βαδίσεις. Πριν όμως από αυτό,
Αυτό το συναπάντημα το τόσο αρχέγονο,
Έγινε απλά σε ένα πανδοχείο στο πλάι του δρόμου,
Σε ένα καραβάν-σεράι;

*Σύμφωνα με την Ινδική πολιτιστική, μυθολογική παράδοση, το ζεύγος Ράδα-Κρίσνα (Radha-Krishna) αποτελεί τη θηλυκή και την αρσενική πραγματικότητα του Θεού. Η ερωτική ιστορία των δύο μορφών, Ράδα και Κρίσνα, είναι εξαιρετικά ουσιώδης για τον Ινδουισμό, σε όλες τις εκδοχές του. Ειδικότερα η Ράδα είναι η εμβληματική μορφή του ρομαντισμού και του γνήσιου, αυθεντικού έρωτα. Το όνομα «Ράδα» είναι κοινότατο για τις Ινδές, ό,τι και το όνομα «Μαρία» για τις Χριστιανές.

** Η ινδοσυκή (banyan tree), είδος φίκου (Ficus Benghalensis), είναι ένα γιγάντιο δένδρο που, από πλευράς σκίασης των κλάδων του, θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα του κόσμου. Για την Ινδία, η Ινδοσυκή είναι το εθνικό δέντρο της χώρας, ιερό, όπως η ελιά για την Ελλάδα.

Σημείωμα του μεταφραστή:

Με βάση τα αυτοβιογραφικά του στοιχεία, ο Ινδός ποιητής Γκόκουλ Μπίσας (Gokul Biswas) γεννήθηκε το 1942 σε ένα μικρό χωριό (Polta, Bangaon), βορειοδυτικά της ευρύτερης περιοχής της Καλκούτας (Kolkata), στη Δυτική Βεγγάλη. Σπούδασε φιλολογία στη γλώσσα Bengali (Β.Α.) και ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές (Μ.Α. στις γλώσσες Bengali και Αγγλικά) στο Πανεπιστήμιο της Καλκούτας. Εργάστηκε και βιοπορίστηκε ως εκπαιδευτικός (1967-2003) σε δημόσια σχολικά ιδρύματα της περιοχής του.

Με την ποίηση και γενικότερα τη λογοτεχνία, ασχολείται από τα νιάτα του. Ποιήματα και δοκίμιά του άρχισαν να δημοσιεύονται σε διάφορα Ινδικά λογοτεχνικά περιοδικά. Παράλληλα, από το 1991, εκδίδει το λογοτεχνικό περιοδικό Mati Sahitya Patra (Mati=Χώμα). Στα ποικίλα ενδιαφέροντά του συγκαταλέγονται και οι φιλοσοφικές του αναζητήσεις που, εκτεινόμενες από την αρχαιοελληνική σκέψη μέχρι και τις Ινδουιστικές αρχές και παραδόσεις, αντανακλώνται στην έντονη στοχαστικότητα των ποιημάτων του.

Μεταξύ άλλων, ένας γνήσιος φιλελληνισμός αναδύεται μέσα από τα ενδιαφέροντα του Γκόκουλ Μπίσας, ο οποίος εκφράζεται, είτε μέσα από την θεματική πολλών ποιημάτων του, είτε μέσα από το περιοδικό Mati, στο οποίο, από το 1995 μέχρι και σήμερα, επιμένει και δημοσιεύει κατά καιρούς ποιήματα σύγχρονων Ελλήνων ποιητών, μεταφρασμένα στη γλώσσα Bangla, από τον ελληνιστή Ujjal Ghosh και άλλους. Επιπλέον, υποστηρίζει και συνεργάζεται με τον Ελληνικό Πολιτιστικό Σύλλογο “KYKLOS” της Καλκούτας.

Μέχρι σήμερα, με πρωτοβουλία των εκδοτών του, έχουν εκδοθεί 5 ποιητικές συλλογές και 5 βιβλία δοκιμίων του. Τα τρία ποιήματα που προηγήθηκαν, κατ’ επιλογή του Ujjal Ghosh, στον οποίο οφείλεται και η αγγλική τους μετάφραση, θεωρούνται αντιπροσωπευτικά των τριών πρώτων ποιητικών συλλογών του.

Παύλος Δ. Πέζαρος

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: Raghu Rai. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly