frear

Δύο ποιήματα – της Δήμητρας Σκανδάλη

Άπλωσα την μπουγάδα στην πρωτεύουσα

Γέμισαν θόρυβο και ρύπους
σπασμένα πρόσωπα απ την κούραση
μιας αναζήτησης αέναης, τα ρούχα
Άπλωσα την μπουγάδα στην πρωτεύουσα
και πέρασαν πουλιά παμφάγα
να με κουτσουλίσουν
Να φύγω να γλιτώσω σκέφτηκα
μα το ακορντεόν και μια φωνούλα παιδική
μου θύμιζαν τον άνθρωπο
που είχα κάποτε υπάρξει
Μου ζητούσε η μελωδία να δώσω
κι έσφιγγα τα δόντια
Σκλήρυνα και να ακούσω πια την καρδιά μου αδύνατο
με όλους ετούτους τους παρεμβαλλόμενους μες το κεφάλι μου ήχους
Στάθηκα να απορήσω
Πού πάμε; 

Βόρεια βορειανατολικά ταξίδεψα να ακούσω τα πουλιά


Στους κόλπους του νησιού μου θέριεψε η ψυχή μου
Στα στάχυα τα χρυσά της θάλασσας, τα μάτια μου άφησα
Γδούπος το σώμα ρίχτηκε σαν πέτρα από το βράχο
Η καρδιά μου ζωντανή εδώ,
η νόησή μου ρίζωσε και βλάστησε μ’ αυτούς εδώ τους θάμνους
Αγαπήθηκα απ’ τον ήλιο και τίποτα άλλο να ζητήσω πια δε θα θελα
Τα δάχτυλά μου χώνω σε βότσαλα ζεστά
Μια πλησμονή και μια ολοκλήρωση τώρα που πια άυλη νιώθω
Αφήνομαι εδώ σε καλά χέρια, πλάι σε ψηλά βουνά
και κάτω απ’ τα μαστίχια πού σκυψαν να φιλήσουνε το χώμα
Κι απ την καρδιά μου ανθίζουν γιαπωνέζικα τριαντάφυλλα της άμμου
και πέτρες φορτισμένες φεγγαρόφωτο

[Ανέκδοτα ποιήματα από τη συλλογή Μανία Παρεκκλίνουσα της Δήμητρας Σκανδάλη. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly