frear

Χάρτινοι θησαυροί (απόσπασμα) – του Γιώργου Μητά

Αγαπητέ Ορφέα,

Ήρθε επιτέλους η ώρα να αφήσω για λίγο στην άκρη τα συμβολαιογραφικά έγγραφα και την πνιγηρή ατμόσφαιρα του γραφείου στην Ιπποκράτους, να ενδυθώ την περιβολή του αμετανόητου βιβλιομανούς και να ξανοιχτώ στο δυτικό τόξο του Αρχιπελάγους με όπλα την ερασιτεχνική φιλολογική μου σκαπάνη και μισή ντουζίνα συστατικές επιστολές, έτοιμος να ρίξω φως σε άλυτα λογοτεχνικά μυστήρια, να ανασυστήσω ιστορίες και να εντρυφήσω στις ζωές των ανθρώπων που εμπλέκονται σε αυτές, ευελπιστώντας –ποιος ξέρει;– ακόμα και να βρω υλικό για το πρώτο μου μυθιστόρημα.

Ιδού λοιπόν οι «χάρτινες υποθέσεις» που έχουν αιχμαλωτίσει τη φαντασία μου, τα ερωτήματα στα οποία φιλοδοξώ να δώσω απαντήσεις (εσύ γνωρίζεις πόσο καιρό μου πήραν οι προετοιμασίες για την εξόρμηση αυτή):

Υπάρχει όντως ένα αθησαύριστο προσχέδιο της «Ασκητικής» ξεχασμένο σε κάποιο σκεβρωμένο, αχρησιμοποίητο για δεκαετίες ερμάρι της Παναγιάς του Βουνού στη Σίφνο, δώρο του Καζαντζάκη στους μοναχούς της Μονής σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για τη ζεστή τους φιλοξενία τον Ιούλιο του 1915;

Σε ποιο από τα αιωνόβια αρχοντικά του Αρτεμώνα βρίσκεται η θρυλούμενη βιβλιοθήκη του Σιφνιού «φύλακα των βιβλίων», του φαροφύλακα Συμεών Ραφαλέτου, που πέρασε όλη του τη ζωή αμίλητος, προτιμώντας, μέχρι το τέλος του βίου του, τις σπάνιες φορές που εγκατέλειπε το θαλασσόδαρτο πόστο του, τη συντροφιά των παιδιών;

Τι σχέση έχει το ημερολόγιο του ξεχασμένου πεζογράφου Ιωσήφ Λαχανά, που βρέθηκε πρόσφατα στο «σπίτι με τα μαύρα πεύκα» στην Καμαρωτή μετά τον θάνατο της συζύγου του και του πιστού της υπηρέτη, με τον περίφημο κατάλογο πορτολάνων του Αιγαίου που συντάχθηκε το 1832 στην Ερμούπολη, πολύτιμο πετράδι της συλλογής του Γαρύφαλλου Αλεξάνδρου;

Πόσο έγκυρη είναι η πληροφορία ότι, κατά τις πρόσφατες εργασίες αποκατάστασης στον ναό της Επισκοπής στη Σίκινο βρέθηκαν σε εξαιρετική κατάσταση δέκα οκτώ αρχαία βιβλία, γραμμένα στα λατινικά και τα ελληνικά, εύρημα που επισκιάστηκε από την ανακάλυψη του ασύλητου τάφου της «Γυναίκας με το περιδέραιο»;

Και τέλος: αληθεύει άραγε η φήμη που φέρει την οικοδέσποινα του «Πύργου του Συγγραφέα» στη Σέριφο κάτοχο μιας πολύτιμης συλλογής αυτογράφων, έμπρακτη απόδειξη της ευγνωμοσύνης των επισκεπτών του Πύργου τα τελευταία είκοσι χρόνια (μια σειρά που θα έβαζε σε πειρασμό ακόμα και τον «σκοτεινό συλλέκτη» Κάλφογλου, αν βρισκόταν εν ζωή);

Αυτό θα είναι, Ορφέα, το δικό μου (ξεχωριστό) καλοκαίρι. Μακάρι να μπορούσα να σε πάρω μαζί! Παρ’ όλα αυτά: ευχήσου μου καλή τύχη – στις 10 Σεπτεμβρίου θα είμαι πίσω με τα (όποια) νέα, και είσαι από τώρα καλεσμένος μου.

Ο φίλος σου
Ευθύμης- Αιμίλιος
Αθήνα, 10 Ιουνίου 2019

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly