frear

Κοντραπλακέ θαλάσσης – του Γιώργου Παπαθανασόπουλου

«Ό,τι φαίνεται δεν είναι δικό σου», μου είπε κάποτε ένας φίλος μου Εβραίος και είχε δίκιο. Έχεις τα λεφτά σου, τις λίρες, τα χρυσά και τ’ ασήμια, τα μπριγιάντια και τα ζαφείρια σου; Βάλ’ τα ρε φίλε εκεί σε μια καβάντζα, χώσ’ τα σε μια τρύπα, εξαφάνισέ τα να μην τα βλέπει ανθρώπου μάτι. Τι θες και τα κάνεις σπίτια, αυτοκίνητα, σκάφη, πισίνες, κτήματα, οικόπεδα κι ανθόκηπους κι έρχεται ο πάσα ένας ταμίας του κράτους, όποτε του καπνίσει και σου λέει ακούμπατα. Γιατί ρε φίλε μαζί τα φτιάξαμε; γιατί έτσι, ας μην τα ‘δειχνες. Έχεις τον άνθρωπό σου που είναι δουλευτής, άγιος άνθρωπος, καλόψυχος, λεβέντης με προσόντα φανερά και κρυφά, άστο χριστιανή μου μη μιλάς, τι θες και πας και βαράς την καμπάνα, κοιτάτε χωριανοί τι κελεπούρι έχω εγώ, θα τον χάσεις και θα κλαις.

Περπατούσα στην παραλιακή και κοίταζα κατά τη θάλασσα για να ξεκουράζονται τα μάτια μου. Ακούω από δίπλα μια γνώριμη φωνή, κυρ Γιώργο τι γίνεσαι; Γυρίζω και βλέπω στο παγκάκι την κυρά Κατίνα και μια φίλη της που κάθονταν δίπλα δίπλα και ρέμβαζαν το ηλιοβασίλεμα. Κάθεσαι εδώ πέρα κυρά Κατίνα, της λέω, κι αγναντεύεις απέναντι τα βουνά της πατρίδας σου. Τι να κάνω, μου λέει, αφού δεν μπορώ να πάω εκεί, κάθομαι και τα βλέπω κι έδειχναν τα λόγια της νοσταλγία για τον τόπο της. Κάθισε λίγο μαζί μας κυρ Γιώργο, αν δεν έχεις τίποτα χειρότερο να κάνεις, μου λέει γελώντας η κυρά Κατίνα, από δω η φίλη μου η Λεμονιά- και κάνανε οι γυναίκες τόπο να χωρέσω κι εγώ στην άκρη. Μου διηγείται μια ιστορία η Λεμονιά από κάτω από τον Πύργο της Ηλείας, την πατρίδα της, κάτσε να την ακούσεις. Α, δεν μπορώ να την πω, ντρέπομαι, λέει η Λεμονιά, δεν τον ξέρω τον άνθρωπο. Έλα τώρα Λεμονιά, λέει η κυρά Κατίνα, δεν τον ξέρεις εσύ, τον ξέρω εγώ, θα του έλεγα αλλιώς να καθίσει; είναι δικός μας ο κυρ Γιώργος.

Ξεκίνησε δειλά δειλά η Πυργιώτισσα και ξετύλιγε το κουβάρι. Ήτανε λέει εκεί στο χωριό της δύο γειτόνισσες πολύ φιλενάδες, που κάθε μέρα έπαιρναν μαζί τον καφέ και λέγανε τα δικά τους, όλα, τα πάντα, τα εν οίκω και τα εν δήμω. Μια μέρα είπε η μιά, ξέρεις φιλενάδα εμένα ο άντρας μου την έχει μεγάλη. Πόσο μεγάλη; της λέει η άλλη. Να της λέει και της έδειξε με τα χέρια της ένα διάνυσμα, που λέγαμε και στην Ευκλείδιο. Καλά, της απαντά η άλλη, άμα δεις εσύ του δικού μου του άντρα θα πάψεις να έχεις αυτή τη γνώμη. Και πως θα δω μωρή του άντρα σου; είπε και της φάνηκε αστείο. Έλα, της λέει, ένα μεσημέρι, αυτός όταν γυρίζει από το ξυλουργείο, τρώει και πέφτει ξερός και κοιμάται. Και πως θα δω; ρώτησε η γειτόνισσα. Θα δεις της λέει, γιατί φοράει κάτι φαρδιά σώβρακα κι έτσι όπως σιγυρίζεται στον ύπνο του φαίνεται, δεν χρειάζεται να κάνεις μεγάλη προσπάθεια. Μια μέρα τα κανόνισαν και το μεσημέρι παρουσιάστηκε η φιλενάδα, όχι που δεν θα πήγαινε, ο ξυλουργός πεσμένος ανάσκελα σ’ ένα σουμιέ, ροχάλιζε του καλού καιρού. Εκεί που κάποια στιγμή άλλαξε πλευρό, βλέπει η γειτόνισσα, τι να δει, έφριξε, λες και πήγε στο ζωολογικό κήπο. Έχεις δίκιο φιλενάδα τέτοιο πράγμα δεν έχω ματαδεί, της είπε κι έφυγε.

Ένα μεσημέρι ο ξυλουργός αργούσε να πάει σπίτι. Ανησύχησε η καημένη η γυναίκα, κορδέλες, εργαλεία, πέρασαν όλα από το μυαλό της, ξεκίνησε και πήγε μέχρι το ξυλουργείο, κλειστό το μαγαζί, ησυχία, ίχνος ζωής. Ανησύχησε πιο πολύ, πάει από πίσω μεριά και κοιτάζει από ένα παραθυράκι. Πίσω από τον πάγκο της πλάνης, η φιλενάδα της ήταν ανάσκελα κατάχαμα πάνω σ’ ένα κοντραπλακέ κι από πάνω ο ξυλουργός έβγαζε το παραπήγαδο, ας μην πούμε άλλες λεπτομέρειες, είπε η Λεμονιά γελώντας.

Τι έγινε μετά; ρώτησε η κυρά Κατίνα. Τι να γίνει, τσακώθηκαν, είπε η Λεμονιά. Εσένα ποιος σου τα είπε αυτά; ρώτησα εγώ τη Λεμονιά, εκφράζοντας κάποια δυσπιστία. Ααα, κυρ Γιώργο άπιστος Θωμάς είσαι, είπε η Λεμονιά κάπως θιγμένη, η ίδια η παθούσα μου τα είπε. Και μάλιστα μου είπε ακόμα ότι αυτό που την πείραξε πολύ τη γυναίκα δεν ήταν η απιστία του άντρα της, αλλά: «αυτή η πουτάνα, η ξεσχισμένη, που δεν έχασε ούτ’ έναν πόντο πάνω στο κοντραπλακέ», είπε η Λεμονιά υπερβαίνοντας όλες τις αναστολές της.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: Ed Freeman. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly