frear

Ποιήματα – του Dieter Wellershoff

Μετάφραση: Γιώργος Καρτάκης

[Για τη Μαρία]

Τα χείλη σου ήταν στεγνά
τα χείλη σου ήταν υγρά
άρχισε να βραδιάζει
και αργά
σιγανά αναδύθηκε
στο μυαλό μου
εκείνο το άλλο χωράφι
που βρέχει επίμονα.
Βαδίζαμε μαζί
πλάι πλάι
από το ένα παρελθόν
στο άλλο
και πάντα λέγαμε ο ένας στον άλλο
Καλημέρα Καληνύχτα.
Είναι ο ξοδεμένος χρόνος
ή εκείνος που πέρασε
αυτός που βλέπω στο πρόσωπό σου;
Ή μήπως είναι όλα πίσω μας
χωρίς διακριτή διαφορά;
Ήσουν ωραία
στο σμαραγδί νερό του ονείρου
νέων εποχών
ήσουν στο πλάι μου
τις άγρυπνες νύχτες
και στην άλλη όχθη
της μοναξιάς
σε άκουσα να λες:
Άφησέ με να νιώσω
τη σύντομη ζεστασιά της ζωής.

**

Καθόμουν στο κρεβάτι άγρυπνος
γιατί κάποιος είχε φωνάξει «φρέσκο άχυρο»
ολοκάθαρα δυο φορές
«φρέσκο άχυρο φρέσκο άχυρο»
δείχνοντας μου παράλληλα
τα άδεια του χέρια.
Και υπήρχε εκεί ακόμα κάποιος
ένας γερασμένος μικρόσωμος άντρας
που έσερνε
ένα κάρο γεμάτο σκουπίδια
που σκάλωσε σ΄ένα παλούκι
σε κάτι σαν πινακίδα ας πούμε.

Είναι πάλι ένα απ΄τα ερωτικά σου όνειρα
είπε η γυναίκα μου.

Εγώ όμως πιστεύω, ήταν κάτι άλλο
ήταν ένα υπερβολικό συναίσθημα
πως θα΄θελα να ζήσω ακόμα μια φορά
ή ένας άλλος τρόπος
να σκεφτώ το θάνατο.

**

Όπως μια σκέψη
που επαναλαμβάνεται
αναβλύζουν δάκρυα
από μάτια κλειστά
στο πρόσωπό σου.
Εσύ
ξαπλωμένη ανάσκελα
τα καινούργια παπούτσια σου
κάτω από το κρεβάτι
κι εγώ να σκέφτομαι
ότι άγγιξα τα πόδια σου
όταν έβγαινα από το δωμάτιο.

**

Στιγμές. Αυτό είναι τα πράγματα.
Πίσω απ΄την πλάτη σου αρχίζει φθινόπωρο.
Ξαφνικά τρέχει αίμα απ΄την πληγή
και σου θυμίζει πάλι
πως κάτω από το δέρμα
βρίσκεται αυτό το παλλόμενο δίκτυο αγγείων.
Περάστε κυρίες και κύριοι!
Δείτε τα θαύματα του κόσμου!
Αυτή τη φορά είναι μια γυναίκα
με μακρύ πράσινο φόρεμα.
Είσαι σίγουρος πως την είδες;
Πώς χάνονται τα πράγματα
λες και δεν ήταν νόμιμα!
Αυτό το ποτήρι άδειασε
οι σιδηρές πανοπλίες στις βιτρίνες
κενές.
Τίποτα δε μοιάζει ευκολότερο
απ΄ το να εγκαταλείψεις αυτή την σκέψη.

**

Ο θάνατος είναι μυρμήγκι
που τριγυρίζει στο πυκνό σκοτάδι ενός κλιμακοστάσιου –
γιατί να σκέφτεσαι τώρα αυτήν την πρόταση;
Τριγυρίζει είναι σκοτεινά
και πιθανόν εσύ κοιμάσαι
όμως αυτός μπορεί να αναρριχηθεί στα σκαλοπάτια –
να διασχίσει πλάτη απέραντα
και απότομους γκρεμούς μπορεί.
Τριγυρίζει έχει χρόνο
μυρμήγκι
στο σκοτάδι τυφλό
στα βάθη του ύπνου σου
είναι
μια ελάχιστη κίνηση
ξένη σαν τη φωνή σου
που λέει γεια σου γεια σου
σε ένα σκοτεινό κλιμακοστάσιο.
Όμως ο θάνατος είναι μόνο μυρμήγκι τυφλό
επάνω στην απόκρημνη πλαγιά ενός πελώριου βάθους.

**

[Ο Dieter Wellershoff (Ντίτερ Βέλερσχοφ) γεννήθηκε στο Νόις το 1925. Έγραψε ποιήματα, μυθιστορήματα, διηγήματα, δοκίμια, σενάρια ταινιών και ραδιοφωνικά έργα. Το 1988 του απενεμήθη το βραβείο Heinrich Böll, καθώς και το βραβείο Friedrich Hölderlin το 2001. Πέθανε στην Κολωνία το 2018.

Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly