frear

Οι έρωτες – Στεφάν Μπουκέ

Μετάφραση: Μαριάννα Πλιάκου

ΟΙ ΕΡΩΤΕΣ

ΙΙ

Στο μετρό σηκώνω το κεφάλι απ’ το βιβλίο κι
ω… κρατά λουλούδια όχι για ’μένα
κι ένα κουτί γλυκά
όχι για ’μένα… μία ακόμα φορά που ένα πρόσωπο γίνεται ο επικίνδυνος
ερχομός της ελπίδας
λ.χ. δε μας λείπουν τα αύριο… ότι είσαι εκεί
η απόδειξη… πρωτάρης στην παρυφή
ανθρώπινων πράξεων κι ο φόβος σου της επιστροφής
δίχως χαμόγελο… όλα θα πάνε καλά… αλλιώς θα μπορούσα
να σε τυλίξω με στοργή… να εφεύρω
καναπέδες από φως
να τους τοποθετήσω με επιμέλεια στην πιο φιλόξενη
γωνιά των εσωτερικών δωματίων μου όπου προσεύχομαι ξαπλωμένος
στην τρυφερότητα του υπάρχειν ή της όποιας άλλης αίσθησης ζεστασιάς

Χ

Και μετά αφού φύγαμε
μαζί με το αυτοκίνητο κι αυτός οδηγά…
ο παγωμένος ήλιος πέφτει στις γκρι-μπλε πόλεις
… κανένα πάρκινγκ
δεν δέχεται αυτοκίνητα τέσσερα βράδια συνεχόμενα και δε μπορούμε
να το αφήσουμε / ν’ ανέβουμε στο τρένο που λατρεύει…
ο δρόμος άδειος το τζι-πι-ες μας οδηγεί μιλάμε για
το συνέδριο της κλιματικής αλλαγής στο Κανκούν
ή οτιδήποτε έχει τον ήχο της φωνής του
κι ορίστε το αυθόρμητο αφήγημα
…μια φορά κι έναν καιρό είναι 1&1
που χαίρονται τον αέρα και τον χρόνο που μοιράζονται
σ’ ένα μεταλλικό σκελετό που είναι επίσης εύθραυστος
και μαζί τόσο εύκολο να τον συντρίψεις

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Stéphane Bouquet (1968). Γάλλος ποιητής, σεναριογράφος και κριτικός.

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly