frear

Ποιήματα ‒ της Claire Goll

Μετάφραση: Γιώργος Καρτάκης

Αγάπη

Λατρεύω τη σιωπή ανάμεσά μας
Όμοια με τη σιωπή μεταξύ λουλουδιών,
Την σχεδόν άηχη γαλήνη του πρωινού,
Την πιο ηχηρή το βράδυ,
Το βουβό ρίγος, όταν σημαίνουν μεσάνυχτα,
Που ΄χει έγνοια τον άλλο.

Δεν θέλω να΄ρθουν άνθρωποι
Και τη σιωπή αυτή
‒ Ψηλή σαν τη σιωπή καθεδρικών ‒
Να μας αρπάξουν.
Α, τη βαθυγάλανη σιωπή από βενετσιάνικο γυαλί
Μάς σπάζουν!
Μπορεί να κλάψω ξένοι αν φανούν.
Μόνο εκεί έξω τα πουλιά μάς νιώθουν
Και τη σιωπή μας ψάλουν.
Στο άκουσμά τους χάνεται πιότερο η δική μας η λαλιά
Λες κι άξαφνα βρισκόμαστε μπροστά στην αιωνιότητα.

‒Σιωπή, γλυκιά εσύ πρόγευση θανάτου,
Πες στον αγαπημένο πως τον αγαπώ.

*

Είσαι εύθραυστος
Είσαι εύθραυστος
Σαν ίχνη από πέρασμα πουλιών
στο χιόνι.

Είσαι θλιμμένος
Σαν πεύκο στη βουνοπλαγιά
Με ανεμοδαρμένη κόμη.

Είσαι γλυκός
Σαν τους χουρμάδες
Βιβλικής φοινικιάς.

Κι εγώ όμως ακριβώς γι΄ αυτό σε ξεγελώ:
Γιατί ΄σαι τόσο ήπιος,
Τόσο ολοκληρωτικά θλιμμένος.

*

Όσο παραδινόμαστε στον ύπνο
Όσο παραδινόμαστε στον ύπνο μπαίνει η άνοιξη:
Χρυσά ανθοβολούν τα στιλπνά μάτια σου,
Ένα πουλί αρχίζει τη νυχτερινή του προσευχή –
Τώρα θα ήθελα να κλάψω μ’ αναφιλητά,
Όμως κοιμάμαι ήδη.

Θυμίζει Ιταλία η ζεστή σου αγκαλιά,
Τα μάτια σου είναι χουρμάδες καστανοί σαν μέλι,
Το στόμα σου όμως έχει γεύση πιο ανατολική:
Σύκων της Σμύρνης.
Σε ρόδινους δαφνώνες περπατά
Ο νέος Ορφέας
Με το λαγωνικό του.

Από το όνειρο σου στο δικό μου οδηγούν
Βαΐων αψίδες,
Γιατί εμείς ονειρευόμαστε ένα ίδιο όνειρο,
Ίδια ζωή
Και ίδιο θάνατο.

[Πρώτη δημοσίευση της μετάφρασης στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly