frear

Δύο ποιήματα – του Hafez Mousavi 

Μετάφραση: Babak Sadeq Khanjani

Ονειρεύτηκα πως έγινα ένα άλογο
κι οι άνθρωποι κάθισαν πάνω μου
και με χτυπούσαν μ’ ένα μαστίγιο

Ονειρεύτηκα πως οι πλευρές μου είναι πληγωμένες
Δεν άντεχα τη σέλα
ούτε τον καβαλάρη
που δε σταματούσε να μαστιγώνει.

Ονειρεύτηκα πως κραύγαζα:
Άνθρωπος είμαι!
Είμαι άνθρωπος!

—————

Η ασυνήθιστη ιστορία ενός συνηθισμένου ανθρώπου

Δεν έψαχνε κάποιον ξενώνα για τη νύχτα
αλλά ένα σπίτι ασφαλές και φθηνό
ένα μέρος για τον εαυτό του, για τα όνειρα και τις λέξεις του

Ήταν τίμιος και πειθήνιος
με μια καλή καρδιά
με λευκό ποινικό μητρώο
με χέρια τόσο αθώα
που έμοιαζαν μ’ εκείνα ενός νεκρού.

Ένας άντρας λιγομίλητος και συνηθισμένος
με λίγες εμπειρίες
δεν είχε πάει φυλακή
ούτε είχε πάρει μέρος σ’ έναν κλεφτοπόλεμο
στις εκδηλώσεις που πήγαινε μερικές φορές
ήταν προσεκτικός.

Μα η μοίρα κάνει τα δικά της.
Ξαφνικά εμφανίστηκε μπροστά του μια πόρτα
μια πόρτα που δεν άνοιγε σε κανέναν ξενώνα
μια πόρτα που δεν οδηγούσε σε κανένα ασφαλές σπίτι
μια πόρτα
ανοιχτή σ’ έναν άλλον τόπο
όπου τώρα τριγυρίζει χαρούμενα.

[Ο Hafez Mousavi γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1955 στο Roudbar. Είναι ποιητής και μέλος της εταιρείας των Ιρανών συγγραφέων. Είναι αρχισυντάκτης του λογοτεχνικού περιοδικού Kâr-Nâmeh. Διευθύνει επίσης τον εκδοτικό οίκο Ahang-e Digar. // Πρώτη δημοσίευση της μετάφρασης στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: Νίκος Χουλιαράς. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly