frear

Φρέαρ, τχ. 24: Αποχαιρετιστήριος ύμνος στον μεγάλο ζωγράφο Δημήτρη Μυταρά – γράφει ο Σωτήρης Σόρογκας

[…] Όλοι τον αγαπούσαμε στη Σχολή και πρώτος ο δάσκαλός μας Γιάννης Μόραλης, ο οποίος τον είχε βοηθό ήδη από τα σπουδαστικά χρόνια. Αντιλήφθηκε αμέσως την ξεχωριστή προσωπικότητά του, τη δημιουργική του φύση, τις μεγάλες του εικαστικές ικανότητες, το υψηλό του ήθος, το οποίο υπήρχε πάντοτε σε κάθε έκφανση της ζωής του. Οι στενοί του φίλοι Γιώργος Καρτάλος και Φάνης Σιαντής που είχαν τη τύχη να τον βλέπουν αργότερα και όταν ζωγράφιζε, μου μιλούσαν για τον ακραίο θαυμασμό τους μπροστά στις απίστευτες ικανότητές του να δημιουργεί τους πίνακες του. Ο τρόπος που ζωγράφιζε θύμιζε και σε εμένα όσα γνώριζα για τον Πικάσο, με τη βεβαιότητα στην κίνηση γραφής και οδηγό το ένστικτο που γνώριζε μόνο του τι έπρεπε να κάνει.

Μεγάλος θαυμαστής του –πέραν του πλήθους των συλλεκτών– υπήρξε κι ο Γιώργος Σαββίδης, ο οποίος τον θαύμαζε επιπροσθέτως, όπως κι εγώ, για τα έξοχα κείμενα του, όπου προλογίζοντας ενθέρμως εκθέσεις και βιβλία του γράφει: «Αλήθεια ζήλεψα την ηθική άνεση της παρρησίας, με την οποία ο Μυταράς διατυπώνει απλά το καίριο». […]

[Απόσπασμα από ευρύτερο κείμενο που δημοσιεύεται στο τεύχος 24 του περιοδικού. Δείτε αναλυτικά τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly