frear

Δύο ποιήματα – του Γιώργου Νείρου

Ο ΦΟΒΟΣ ΕΝΟΣ ΝΕΑΡΟΥ ΠΟΙΗΤΗ

Όπως ένα παιδί
βάζει οδοφράγματα τα χέρια
του μπροστά απο το
ανυπεράσπιστο μυρμήγκι

έτσι και γώ, τα χέρια μου
απλώνω γύρω απ’ τις σελίδες
μη μου ξεφύγουνε οι λέξεις
και ερημώσω

ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ

Το μυαλό μου
είναι ένας άντρας
που στέκεται ασάλευτος
πάνω σε μία γέφυρα

Σύντομα ο άντρας
βγάζει από την τσάντα
δύο κόκκινα μήλα
ψηλαφώντας τον τοίχο
βγαίνει στο δρόμο

απομένουν τα μήλα.
Τώρα τα μήλα είναι
μια γυναίκα. Μία
ψηλή γυναίκα.
Η ανταμοιβή της
είναι το αίμα
έχει το όνομά μου
στο λαιμό της
κάθε σταγόνα
είναι και η τελευταία
το γέλιο της είναι
άηχο
Φοράει το αγαπημένο μου
πουκάμισο.

Συνεχίζω να κάνω
σκέψεις
η καρδιά μου είναι
από πίσσα που
ανατινάζεται
Ρωτάς: Τι είναι πιο όμορφο
Φοβάμαι πως δεν ξέρω
να σου απαντήσω
Πέφτω στο λευκό ύπνο
ήρεμος.
η μητέρα μου.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: René Magritte. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly