frear

Μνήμες καχεκτικών δαιμόνων – του Θοδωρή Κλεφτογιάννη

Ι. ΡΙΓΗ
(όταν η σιγή εγκλωβίστηκε στο λεπτό της)

Για το χατίρι μιας σκιάς
σαν μια σκιά στη στέπα
κυρτό αντίζυγο στον νου
παραπαίω
προς το τέλος
της κύησης των απαντήσεων
με βομβύκια στον ουρανίσκο
και δε νυχτώνουν οι μέρες
ματώνω
με ξεγεννούν
φυγόδικοι και βυρσοδέψες
κι ήταν ακόμη πρωί
που τα παιδιά γύριζαν απ’ τα κάλαντα
κρατώντας ξύδι και σαλέπι
μαζί με λίγα γραμμάρια αταβισμού
πριν χωθούν στο κρησφύγετο
με τα τιμαλφή και τους θούριους
και πέσουν σε νιρβάνα
για να ξυπνήσουν
-αν προλάβουν-
αντιστασιακοί
Έψαχνε γάλα στη χλόη
κι έβγαιναν σαλαμάνδρες απ’ τις σχισμές
να κοιτάξουν
έχοντας κόντρα τους ήλιους
την προσεδάφιση των εργατών
σ’ ένα μπουρλέσκ ντελίριο
με σαλτιμπάγκους και τηλεπάθεια
κι έναν πέλεκυ στη σάρκα του μπροστάρη
επί ματαίω
αφού όρμηξε στο θηρίο
παραληρώντας αινιγματικές πρόζες
όσο εγώ απομνημόνευα τις σιωπές
αναρρώνοντας στις παρυφές μιας βαμβακοφυτείας.

ΙΙ. VERTIGO

Μεσίστια σημαία
ίχνος του Δευκαλίωνα
πυξίδα σφαγών για εθελοντές
σε λαβύρινθους με γυψοσανίδες
Καμπαναριά με κοράκια
μουχλιασμένοι τοίχοι
ένα ποδήλατο στον ίσκιο του δέντρου
ιδρωμένες φανέλες
γαλέτες και δεισιδαιμονίες
ιδρωμένα μέτωπα
κι ο ήχος του έλικα από βορειοδυτικά
να πετρώνει τα μάγουλα
Μεσίστια σημαία εξεγέρσεων
που σκόπιμα αργούν
όσο τα μυρμήγκια ψάχνουν τον βορρά
να οχυρώσουν τα τείχη τους
κι ο χαρτοπαίχτης να ετοιμάσει την μπλόφα
πριν σηκωθεί να απαγγείλει
κάτι
κάποιου
Παιδιά με μαχαίρια
αριστοκρατία που επενδύει σε απαρέμφατα
γκρουπούσκουλα με καζαμίες
κι ο ναυτικός στου Παπαστράτου
χαϊδεύει μια καρτποστάλ της Αμβέρσας
Μεσίστια σημαία καταδικασμένων εξεγέρσεων
μεσίστιες συνειδήσεις
ξεβράκωτα αγήματα
ίλιγγος
αυθυποβολή
και κυρίες του μεσημεριού
να κρεμάνε τομάρια με στυπτηρία στα ερωτηματικά.

ΙΙΙ. ΔΙΑΠΥΡΟ
(όταν πέντε σκυλιά ξάπλωσαν στο κόκκινο χιόνι)

Στο αχυρένιο θέατρο
εξεγερμένοι της πλατείας
προφήτες του εξώστη
φίμωναν τον υποβολέα
και με κομμάτια από θυμέλες
έχτιζαν ξερολιθιές στη σκηνή
μη διαβρωθούν τα σαρδάμ τους
Έφυγα
-αυτοί επέστρεψαν στις οικοδομές
γυρεύοντας χαφιέδες στον ασβέστη-
μ’ ένα χρυσόψαρο υπό μάλης
ένα οικόπεδο εκτός σχεδίου
και το βάραθρο του μηδενός
περνώντας από ξεροπόταμους
τάφους με μπηγμένα τούβλα
-μόνο οι νεκροί πριονίζουν τον χρόνο-
λανθασμένες διαγνώσεις
και συστάδες με πικροδάφνες
Ακροβάτης
ιχνηλάτης
παράφρονας
Πώς να το πω
είναι το αύριο που φτάνει διάπυρο
συρίζοντας μέσα από τις αλέες
και η μάνα ξέρει
πως θα την καταπιεί ο κόκκινος γιος της
Πώς να το πω
είναι το τεράστιο στόμα
που αντανακλά τη φθορά
στις βάσεις των αγαλμάτων
και φυσάει τα σκύβαλα στου χρόνου το κόσκινο.

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly