frear

Ἀνάνηψη – τῆς Νατάσας Ζαχαροπούλου

Οὔτε μέρες οὔτε μῆνες∙ ἕντεκα χρόνια σέ κῶμα! Αἴφνης κάποιες ἐλπιδοφόρες εἰδήσεις γιά νέες μεθόδους θεραπείας μέ βεβαία τήν ἐπιτυχή ἔκβαση, κι ἕνας παλίκαρος ἦρθε καί τή σήκωσε, διακόσια σαράντα ὁλόκληρα κιλά, τήν ἀνέβασε στό εἰδικό νοσοκομειακό κι ἔφυγε σφαίρα.

Τόν ἀκολουθοῦσε μέ τή μικρή μηχανή∙ ἐκεῖνος στήν ἀριστερή λωρίδα σταθερά προπορευόμενος δυό-τρία μέτρα, αὐτός στή δεξιά. Déjà vu! Πρίν ἕξι περίπου μῆνες στήν ἀριστερή λωρίδα τῆς Μεσογείων ἡ νεκροφόρα μέ τή μάνα του, αὐτός πάλι στή δεξιά. Μόνο πού σέ κάποιο σημεῖο, λίγο μετά τή γέφυρα τῆς Κατεχάκη, ἡ νεκροφόρα ἄνοιξε γκάζι ‒χάθηκε. Τώρα, ὥς τό εἰδικό θεραπευτήριο, παρέα. Ἄν δέν ἦταν αὐτό σημάδι ὅτι θά ἀνένιπτε τελικῶς, τότε τί ἦταν;

Ἡ ὅλη ἱστορία εἶχε ξεκινήσει ὡς δοκιμή. Τεστάρισμα ἐπιτεύξεων τῶν νέων ἐπιστημονικῶν μεθόδων ἤ, ἐξακολουθητική του ἀφέλεια νά ἐμπιστεύεται κάθε λογῆς ἐπωνομαζόμενα θαύματα, πάντως, ὄφειλε νά ὁμολογήσει, καθώς τό ἑκατόν εἰκοσιπενταράκι του βόγκαγε στήν παρατεταμένη ἀνηφόρα, ὅτι,τελικῶς βασίστηκε, ὄχι ἁπλῶς ἔλπιζε, βασίστηκε πώς καί θά ἀνένιπτε καί αὐτή δέν ἐπρόκειτο νά τόν ἐγκαταλείψει.

Ἤδη ἐκτυλίσσονταν μπρός του σκηνές σ’ ἀνήφορους μεγαλύτερους, δυσκολότερους ἀπ’ αὐτόν καί μέ στροφές κλειστές, ἀνάποδες, κι ἄλλες σάν ὀχτάρια, νά τούς ἀνεβαίνει μέ ταχύτητα βουρλισμένη, κι ὕστερα σέ βαθιούς κατήφορους νά μαζεύει τό γκάζι, νά κυλάει γλυκά ἀπολαμβάνοντας τίς θωπεῖες τοῦ ἥλιου σ’ ἀπέραντα λιβάδια.

Δέν θά τόν ἐγκατέλειπε∙ ἡ royal enfield του, βασιλική, πύρινη, γυαλιστερή, πιστή του πάντα∙ οὔτε μάνα, οὔτε φίλος, οὔτε ἀδελφός∙ ἡ royal enfield του πιστή θά τόν περίμενε ἐφ’ ἑξῆς ἕτοιμη, ξαναμμένη∙ αὐτή δέν θά τόν ἐγκατέλειπε!

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly