frear

Για τον άντρα που άρχισε να πετά όταν τη γνώρισε – του Ντέιβ Έγκερς

Μετάφραση: Μυρτώ Χαρβαλιά

ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΓΝΩΡΙΣΕ και ερωτεύτηκαν για τα καλά, άρχισε να ακούει καλύτερα, και στα μάτια του οι γραμμές του φυσικού κόσμου έγιναν πιο κοφτερές από πριν. Ήταν πιο έξυπνος, πιο μέγας-παντογνώστης, και άρχισε να σκέφτεται νέα πράγματα για να περνά τις μέρες του. Λογάριαζε πράγματα που πριν ίσα που τον συγκινούσαν και που τώρα έμοιαζαν επείγοντα, και που πίστευε πως έπρεπε να γίνουν με την νέα του φίλη. Ήθελε να πετάξει μαζί της με όλα τα ιπτάμενα υπερελαφρά μαραφέτια του κόσμου. Πάντα τον εξίταραν τα ανεμόπτερα, τα αλεξίπτωτα, τα παραπέντε και τα αιωρόπτερα και τώρα ένιωθε πως αυτά θα έδιναν νέα διάσταση στην ζωή τους: θα ήταν το ζευγάρι που τα σαββατοκύριακα και στις διακοπές θα πέταγε εδώ κι εκεί πάνω σε μικρά αεροσκάφη. Θα μάθαιναν την ορολογία. Θα γίνονταν μέλη σε λέσχες. Θα είχαν σίγουρα κάποιο τροχόσπιτο ή ένα μεγάλο βαν τέλος πάντων, για να βάζουν μέσα τους καινούργιους μηχανισμούς και να κρατούν τα ευλύγιστα φτερά τους καλά διπλωμένα και για να πηγαίνουν σε μέρη άγνωστα που θα κοίταζαν από ψηλά. Τον ενδιέφεραν οι πτήσεις κοντά στο έδαφος –σε ύψος λιγότερο από χίλια πόδια από την Γη. Ήθελε να δει τα πράγματα να κινούνται γρήγορα από ψηλά, να μπορεί να χαιρετήσει τους ανθρώπους εκεί κάτω, να δει τις αντιλόπες της Νότιας Αφρικής να τρέχουν και να μετρήσει τα δελφίνια καθώς απομακρύνονται από την ακτή. Είχε την ελπίδα πως αυτό το είδος πετάγματος θα ήθελε κι εκείνη. Εκείνη, οι πτήσεις και το ιπτάμενο περιτύλιγμα της ζωής τους τού είχε γίνει έμμονη ιδέα τόσο που δεν ήταν σίγουρος για το τι θα έκανε αν δεν γινόταν πραγματικότητα. Αλλά ήταν παράξενο, σκεφτόταν, ότι παρότι η σκέψη της ιπτάμενης ζωής τους ήταν δικιά του και παρότι εκείνος θα ήταν η κινητήρια δύναμη του όλου εγχειρήματος, χρειαζόταν έναν άλλον άνθρωπο, αυτόν τον καινούργιο άνθρωπο της ζωής του που θα τον ωθούσε να το κάνει. Δεν ήθελε να πετάξει μόνος του· στην τελική, ας μην το έκανε και καθόλου χωρίς εκείνη. Αν όμως της ζητούσε να πετάξει μαζί του και εκείνη δίσταζε ή δεν εμπνεόταν αρκετά, θα παρέμενε μαζί της; Μπορούσε; Αποφάσισε ότι δεν μπορούσε. Αν δεν οδηγούσε το φορτηγάκι με τα φτερά τους μέσα προσεκτικά διπλωμένα, θα έπρεπε να φύγει, να χαμογελάσει και να φύγει, να ψάξει ξανά. Όταν όμως βρει την νέα του σύντροφο, ξέρει ότι το σχέδιό του δεν θα έχει πια να κάνει με πετάγματα. Θα είναι ένα καινούργιο σχέδιο με έναν καινούργιο άνθρωπο, γιατί αν είναι να πετάξει κοντά στη Γη θα είναι μαζί της.

Dave Eggers / Ντέιβ Έγκερς

Ο Ντέιβ Έγκερς (1970-) είναι Αμερικανός συγγραφέας, γνωστός στο ελληνικό κοινό για τα έργα του Ο Κύκλος (Κέδρος 2014), Ένα Ολόγραμμα για τον Βασιλιά (Κέδρος 2016), Τότε που σκοτείνιασε ο ουρανός (Μεταίχμιο 2008) και Τα αγρίμια (Τόπος 2010). Έχει προταθεί για διάφορα βραβεία, μεταξύ των οποίων και για το βραβείο Πούλιτζερ. Το παρόν μικρό διήγημα προέρχεται από την συλλογή του How we are Hungry (2004).

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly