frear

Magisterium – του Νίκου Δασκαλόπουλου

Τον φοβάσαι τον άραβα; Δεν τον φοβάμαι τον άραβα, παίζει τάβλι, εδώ.
Τον φοβάσαι τον εβραίο; Δεν τον φοβάμαι τον εβραίο, εδώ πιο κάτω μένει με την κόρη του.
Τη φοβάσαι τη γυναίκα; Ποια; Αυτή με τον σκύλο; Όχι, δεν τη φοβάμαι τη γυναίκα με τον
σκύλο, με αφήνει και παίζω με τον σκύλο.
Τον φοβάσαι τον τυφλό; Δεν τον φοβάμαι, ούτε αυτόν. Στον Oίκο κατεβαίνει με το λεωφορείο.
Την τύφλωση, τη φοβάσαι; Όχι, δεν τη φοβάμαι, πια. Όλα αντιμετωπίζονται.
Τη μοναξιά τη φοβάσαι; Τη μοναξιά, όχι, δεν προλαβαίνω να τη σκεφτώ, σκέφτομαι τόσα πολλά.
Για τι σκέφτεσαι; Για να κάνω. Tη μοναξιά γιατί δεν προλαβαίνεις να τη σκεφτείς; Γιατί τι να την κάνω; Δεν μπορείς να κάνεις μοναξιά, ό,τι κι αν κάνεις. Εν τούτοις, δεν προλαβαίνω στ’ αλήθεια, με ρωτάς άλλη φορά τι φοβάμαι.
Δε θα με ρωτήσεις εσύ τι φοβάμαι, εγώ; Μπορώ να μαντέψω.
Τον θάνατο; Όχι, ούτε που μου πέρασε από το μυαλό. Σκέφτηκα θα φοβάσαι να μη φοβάσαι τίποτα.
Μα πρέπει να φύγω.
Πες μου, σε παρακαλώ, κάτι που φοβάσαι. Να πεθάνει.
Ποιος; Κάποιος που αγαπώ πολύ.
Θα πεθάνει!
(Ερμήνευσε, Θάνατε, τον Αβερρόη, τον Σαμουήλ Χαναγκίντ και τη Ράμπια της Βασόρας. Στον ποταμό του Ηράκλειτου βλέπουμε την Ιστορία, μόνος σου θα υποφέρεις έναν καινούργιο ατέρμονο πνιγμό).
Αυτός που αγαπάς θα πεθάνει! Αλλά εγώ τον αγάπησα κι ο πνιγμός ο δικός μου θα είναι, αν και εξίσου μοναχικός με τον δικό σου, μιας λεπταίσθητης ποιότητας.

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly