frear

Ποιήματα – της Déborah Vukušić

Μετάφραση: Κώστας Βραχνός

ΜΟΥΣΤΑΦΑ

η γυναίκα μου είναι ξανθιά
δεν είναι όμορφη
γενικά
όμως για μένα είναι η πιο όμορφη
είναι Ισπανίδα
από ένα χωριό της Σεγόβια
στη χώρα μου οι έμποροι θα την αντάλλασσαν
για έναν σωρό πρόβατα ή καμήλες
μόνο γιατί ‘ναι ξανθιά

εγώ την είδα

μ’ άρεσε
και τότε της χάρισα λουλούδια

χάριζα λουλούδια
όλες τις μέρες
αγόραζα ένα λουλούδι για κείνη
παρφουμαριζόμουν
και την περίμενα
στην πόρτα της δουλειάς
όλες τις μέρες
ένα λουλούδι
και τη συνόδευα σπίτι
και της ζητούσα να πάμε για καφέ
όλες τις μέρες
λουλούδι
δουλειά
καφές
λουλούδι δουλειά καφές
«σε παρακαλώ
είμαι ερωτευμένος μαζί σου»
της έλεγα
«ένα λουλούδι για άλλο λουλούδι
πάμε για καφέ
είσαι σαν πουλί που κελαηδάει»
της έλεγα
κι εκείνη
ξαφνικά σοβαρευόταν

εγώ συνέχισα συνέχισα συνέχισα
και μια μέρα
είπε ναι
δεν ξαναπήγε για καφέ
της έδειξα τη γεύση του τσαγιού

εκείνη τη μέρα εξομολογήθηκε πως είχε αλλεργία
στ’ αγορασμένα λουλούδια
πως τα ‘θελε μόνο αν εγώ τα έκλεβα

τη νύχτα του γάμου
με έστεψε ληστή των ορχιδέων

είμαι 15 χρόνια με τη γυναίκα μου
εχτές μου είπε
ότι μικρή είχε ένα καναρίνι
πέθανε απ’ το κρύο
το καναρίνι
και γι’ αυτό δεν της αρέσει να τη φωνάζω πουλάκι
15 χρόνια
όλες τις μέρες
κλέβω ένα λουλούδι για κείνη
και της λέω καλημέρα πουλάκι
«δεν μ’ αρέσει να με λες πουλάκι
τώρα πλέον το ξέρεις
το καναρίνι φταίει
για το κρύο»

εγώ της είπα πως δεν ήταν καναρίνι
εκείνη
ένα αηδόνι
τη γνωρίζω
της είπα πως θα ζέσταινε εκείνο το κρύο
είναι δεκαπέντε χρόνια
εκείνη γέλασε όσο ποτέ
και φαινόταν να ’ναι 18
όπως όταν τη γνώρισα

τότε το μωρό άρχισε να κλαίει
και το πρόσωπό της άλλαξε

σίγουρα θα μου ζητούσαν πάλι
καμήλες και πρόβατα
οι έμποροι
δεκαπέντε χρόνια αργότερα

όταν κοιμήθηκε το μωρό
την πήρα στην αγκαλιά μου
ήταν τόσο μικροκαμωμένη
τόσο κουρασμένη
ένα λαβωμένο πουλάκι
και τη φίλησα
στο στόμα

ένιωσα μια κάποια
πικρίλα

η γυναίκα μου με απατά

καφέ
είχε γεύση καφέ

δίστασα

η γυναίκα μου με απατά

κόκκοι
αλεσμένος
αράμπικα
απ’ την Κολομβία

η γυναίκα μου με απατά

παρήγγειλα όλα τα λουλούδια της πόλης
τ’ αγόρασα

λένε πως πέθανε από αλλεργία
την ίδια εκείνη νύχτα
μα πέθανε από καφεΐνη

κι εγώ
έφτιαξα μια κάπα με τα πέταλα

Διαστροφές και τρυφεράδες
Baile del sol, Tenerife, 2009

5.

ο πόλεμος με πέτυχε 12 χρονών

στο δημοτικό διαβάζαμε τις εφημερίδες
εγώ δεν καταλάβαινα
λάμβανα φωτογραφίες
οι ειδήσεις για τα παιδιά
είναι πάντοτε μη πραγματικές
όχι όμως και οι φωτογραφίες
οι φωτογραφίες του πατέρα σου όχι
δεν υπάρχει κάποιο τρικ
αν και μοιάζει με μεταμφίεση
είναι κοντά

ο πόλεμος υπάρχει

ο πατέρας μου με στολή παραλλαγής
κρατάει ένα τουφέκι
όπως στα έργα

Πόλεμος ταυτότητας
Baile del sol, Tenerife, 2008

6.

διηγούμαι παραμύθια
διηγούμαι στον εαυτό μου παραμύθια
κάθε βράδυ
για να θυμηθώ την αυταπάτη που ’χασα

τα παιδιά θέλουν να τους διαβάζουν το ίδιο παραμύθι
ξανά και ξανά
το μαθαίνουν απέξω
κι όταν οι γονείς κάνουν λάθος
ή πηδούν καμιά παράγραφο
για να επισπεύσουν τον ύπνο
τους επιπλήττουν και τους ζητούν να πάνε πίσω
έτσι ανταλλάσσουν τους ρόλους
κι είναι τα παιδιά
που λένε στους γονείς
τι πρέπει να κάνουν ή να πουν

διηγούμαι παραμύθια
διηγούμαι στον εαυτό μου το ίδιο παραμύθι κάθε βράδυ
για να πω του μέλλοντος
πώς πρέπει να ’ ναι

Πόλεμος ταυτότητας
Baile del sol, Tenerife, 2008

7.

ονομάζομαι ντέμπορα βούκισιτς
είμαι δύο μισά
μισή απ’ τη Γαλικία και μισή Κροάτισσα
23 Μαΐου 1979
έρχομαι στο φως

ντέμπορα στα εβραϊκά
«μέλισσα»
βούκισιτς στα κροατικά
ούσι: «αυτιά»
βουκ: «λύκος»

μέλισσα με αυτιά λύκου

Πόλεμος ταυτότητας
Baile del sol, Tenerife, 2008

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφίες: Martin Manhoff. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly