frear

Κάποτε θα γυρίσω σε σένα – του Αλέξη Καυγά

Γυρίζουν άραγε οι γερανοί πάλι σ’ εσένα, κι αναζητούν
Πάλι το δρόμο για τις όχθες σου τα πλοία;

Φρήντριχ Χαίλντερλιν, «Αρχιπέλαγος»

Κάποτε θα γυρίσω σε σένα
μέσα στον ήχο των φτερών που διπλώνουν τη φωνή μου θ’ ακούσεις
και μ’ ένα ρόδο της παλιάς αυλής θα πληρωθεί κάθε λύπη.
Θα ‘ναι βράδυ κι Αύγουστος,
η Μαρία με τα μαλλιά της λυτά στον εξώστη, θα ονειρεύεται μια ξένη γη
με την κιβωτό της στο στήθος πληγή ανοιγμένη, θα προσπαθεί να πετάξει
πάνω απ’ αυτόν τον μεγάλο γκρεμό, στο σπίτι με τις πικροδάφνες
και πάντα κάτω
ο ίδιος εφιάλτης να ολολύζει στις πολεμίστρες του μεγάλου κάστρου
ο ταύρος της πανσελήνου που μάχεται με τα κόκκινα πανιά
στις αρένες της πόλης με τις κλειδωμένες αγκαλιές που δεν είχε.

Είναι βράδυ κι Αύγουστος κι
αυτός ο άνεμος μέσα στα πεύκα τώρα εισχωρεί στα κόκαλά μου
μέσα στις φλέβες οι τάφοι και τα ποτάμια τόσων κόσμων ανόμοιων
μ’ αποθέτουν στην πιο σκοτεινή ώρα της θάλασσας
που αν τη θυμάμαι είναι γιατί την έχω γνωρίσει παιδί
κουβαλώντας στο νερό τους τον χρόνο ή το τίποτα
κυλώντας μέσα στη σκόνη των άστρων.

Αλλά το ξέρω,
κάπου πέρα από τούτο το πικρό σύνορο
καλπάζουν τ’ άλογά σου
τα χνάρια τους αποτυπώνουν τ’ αλφάβητο της ερημιάς στ’ ακρογιάλι
που συνθέτει τη λέξη «αχερούσιος» στη γλώσσα των πετρωμάτων.

Κι αν παραμένει κάτι από κείνο το πρόσωπο
είναι το μέτωπο και τα μάτια
καθώς ανασαλεύουν τώρα στα σκοτεινά νερά
όπου η βάρκα σου αιωρείται
μες τον ακίνητο ουρανό
που δεν γνωρίζει όχθες.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: Robert Motherwell. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly