frear

Πέντε ποιήματα – του Γιώργου Γκανέλη

ESSE EST PERCIPI
George Berkeley

Υπάρχεις όταν είσαι νεκρός
Άλλωστε η ζωή μια αυταπάτη
Το σύμπαν δημιουργία σου
Στο μυαλό φυτρώνουν δέντρα
Ανθίζουν και ξεραίνονται
Κι εσύ που με διαβάζεις
Δεν είμαι εγώ που σου μιλώ
Υπάρχω μόνο στο πνεύμα σου
Μπορείς να με φιλήσεις
Να με βουτήξεις απ’ τα μαλλιά
Να με πετάξεις απ’ το μπαλκόνι
Είμαι δικός σου και σου ανήκω
Από σένα εξαρτάται η τύχη μου
Θα ζήσω όσο ζήσεις κι εσύ
Είμαστε μια ψυχή ενωμένη
Κατοικώ στον εγκέφαλό σου
Δε με βλέπεις όταν σκέφτεσαι;
Βέβαια εγώ δε σε έχω δει
Γιατί δεν είμαι αυθύπαρκτος
Γι’ αυτό λέω να σε σκοτώσω
Μόνο έτσι θα σου ξεφύγω.
Τώρα έχω κι εγώ ανθρώπους
Να βολτάρουν στο μυαλό μου
Σ’ ένα καταπράσινο δάσος.
Ποιος απ’ αυτούς θα με σκοτώσει;

DEUS SIVE NATURAE
Βento de Spinoza

Όταν μετά από πολλά χρόνια
τα χρυσόψαρα σπάσουν τη γυάλα
ένα κορίτσι θα παίζει τυφλόμυγα
κι ένα αγόρι θα κυλάει το τσέρκι
ο δρόμος γεμάτος ψαροκόκαλα
η στέγη μου ξεδοντιασμένη.

Απόπειρα να πρασινίσει η ερημιά
και να γονατίσουν οι θάλασσες
κι ο κάλυκας στο δίπλα οικόπεδο
θα γυροφέρνει μια μυρμηγκοφωλιά
αγριομέλισσες σε παράταξη μάχης
ανάσκελα στο χορτάρι ο Spinoza
κοιτώντας με κιάλια τον Θεό.

Κι εγώ θ’ αμολάω το μαύρο σκυλί
να ρεγουλάρει την κατάσταση.

Ο ΚΑΝΤ ΜΕ ΜΠΡΑΤΣΑΚΙΑ ΗΘΙΚΗΣ

Έτσι λοιπόν πισώπλατα
χτυπήθηκα απ’ τη θάλασσα

Και μην ακούς τις σειρήνες των πλοίων
δεν ωφελούν επ’ ουδενί τα ταξίδια

Λέω να επενδύσω στο όποιο μέλλον
με λίγη επιφάνεια και πολύ βυθό
άλλωστε οι μαγκιές του παρόντος
δεν προσελκύουν κανέναν πια
– μεγάλωσα για να συμμορφωθώ
με την κατηγορική προσταγή –

Έξι τα χαράματα στο λιμάνι
επιβιώνω κατόπιν συμφωνίας
αν με ρωτήσετε για τα ψάρια
νιώθω τη ραχοκοκαλιά τους στο πετσί
μετά οι οδοκαθαριστές μαζεύουν καπάκια
και μια σπασμένη σπονδυλική στήλη

Ο ΝΤΕΚΑΡΤ ΣΕ ΝΕΥΡΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

Στην τελική πεθαίνεις ολομόναχος
είναι και το σκότος που διαστέλλεται

Με τέτοια ερημιά γλιτώνεις διόδια
σου την έχουν στημένη όμως στον ουρανό
με απλά μαθηματικά είσαι η γωνία
σε ένα τρίγωνο με ανύπαρκτες πλευρές
φλερτάρεις με τη διάψευση του θεωρήματος
η αποδόμηση της επιστήμης τώρα ξεκινά

Ενίοτε η φιλοσοφία κυοφορεί αλήθειες
που κάνουν σμπαράλια τον ορθολογισμό

Ο ΝΙΤΣΕ ΣΕ ΣΤΑΣΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

Επιπλέον και χωρίς μικρόφωνο
ξέρω να ακούγομαι τη μέρα

Τις νύχτες όμως δε χωράνε αυταπάτες
ή καλουπώνεις με στίχους τη σιωπή
ή – δεν έχω λόγια να στο περιγράψω

Και μετά οι θεοί κατεβάζουν τα ξύδια
σαν να ήταν απαγορευμένες προσευχές

Με τέτοιες ιδέες δεν πείθεις τον κόσμο
σπας μονάχα μερικά τσόφλια
τα υπόλοιπα επιχειρήματα στον κουβά

Και κανείς Υπεράνθρωπος δε δίνει λύσεις
όταν η πείνα ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: Huan Xiaoliang. Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly