frear

Ντίνος Σιώτης: Ωροσκόπια νεκρών – της Χρύσας Φάντη

Ντίνος Σιώτης
Ωροσκόπια νεκρών
Εκδόσεις Καστανιώτη, 2017
Σελ. 96

Τούτη η νύχτα τελείωσε πριν πολλά χρόνια/ αυτά που βλέπετε είναι τα απομεινάρια της/λησμονημένα στη φλούδα του δειλινού (ΤΟΥΤΗ Η ΝΥΧΤΑ, Τήνος 18 Αυγούστου 2008)

Σήραγγες Νοσταλγίας, θα μπορούσε να είναι ένας δεύτερος τίτλος στην πιο πρόσφατη ποιητική σύνθεση του Ντίνου Σιώτη, Ωροσκόπια Νεκρών, Καστανιώτης 2017, θερμή επίκληση αλλά και επικούρειο κάλεσμα σε εκείνους τους σαλεμένους θεότρελους που έχουν ξοφλήσει άγραφα γραμμάτια μιας ληγμένης θύελλας, ύστερο αφιέρωμα σε όλους αυτούς (ποιητές οι περισσότεροι) που επισκέπτονται τον αφηγητή στον ύπνο του έχοντας κόψει λουλούδια απ’ τον κήπο του χάους, επισκέπτες ωροσκόπων σκοτεινοί και απόμακροι γονατισμένοι απ’ την συντριβή αδρανούς εποχής (Οι ΞΑΦΝΙΚΟΙ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ, Αθήνα, 2 Ιουλίου 2011, σελ. 11) την ώρα που ο ίδιος πλέκει με τα μάτια βλέμματα και ματιές και ανατρέχει στο μέλλον για να ολοκληρώσει λέξεις απατηλές […] και στο πηγάδι ο άνεμος μοιράζει κέρματα και η αλεπού τριγυρνά στο κοτέτσι και η αστρολογία χαλά όλη της την περιουσία για να εξημερώσει τα ζώδια των νεκρών και να τα κάνει οικόσιτα,  αφού: «θέμα χρόνου τα ζώδια να γίνουν κατοικίδια» (ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ ΖΩΔΙΑ ΝΕΚΡΩΝ, Αθήνα, 9 Φεβρουαρίου 2014).

Όλα είναι φήμες […] αλλά το θέμα/ δεν είναι ποιες οι φήμες και ποιες οι/ διαδόσεις περί φημών το πραγματικό/ πρόβλημα είναι ότι πλέον δεν υπάρχει/ κορυφή παγόβουνου αφού οι πάγοι/λιώνουν οριστικά και αμετάκλητα//. (ΦΗΜΕΣ, Τήνος, 6 Αυγούστου 2009)

Ποίηση έκκεντρη και έκκεντρα ασθματική, ευαγγελική μέσα στο πένθος της και ιδιαζόντως προφητική μέσα στη λυγμική άρνησή της, αγχώδη ποιητικά σπαράγματα, πρωτότυπα εξωραϊστικά στη θλίψη τους αλλά και sui generis μέσα στην έξαρσή τους, στίχοι με έντονη τη ψευδομεσσιανική διάθεση και το ευφυές μαύρο χιούμορ, χαρακτηριστικό της γραφής του ποιητή σε ολόκληρο το μέχρι σήμερα εκδομένο έργο του ─, μπονζάι ποιητικά αφηγήματα σε θεματικά τρίστιχα των τριών, τεσσάρων και ενίοτε πέντε ή περισσοτέρων στροφών, για όλους εκείνους τους ζ-ώντες  που μετράνε μέχρι το 100 για να κοιμηθούνε, και τους τεθν-εώτες που μετράνε μέχρι το 100 μήπως ξυπνήσουν (100, Αθήνα, 5 Φεβρουαρίου 2014)─, λόγος  που στο μεγαλύτερο μέρος του υιοθετεί τόνους χλευαστικούς ενώ ταυτόχρονα υπερασπίζεται εξ ίσου καλά λόγο δοξαστικό της ανθρώπινης μοίρας.

[…] ελάτε στη θέση του καταφρονεμένου που/ δεν έχει στον ήλιο μοίρα ελάτε στη θέση της/ μοίρας που έχασε τη μάνας της στα στενά μιας/ κερματισμένης πιθανότητας […] του πνιγμένου που δεν ξέρει κολύμπι και δεν/ έχει πού την κεφαλήν κλίναι ελάτε στη θέση της/ κεφαλής που δεν έχει ώμους να ακουμπήσει (ΕΛΑΤΕ ΣΤΗ ΘΕΣΗ, Μυτιλήνη, 4 Αυγούστου 2008)

Δεν υπάρχει νερό μόνο άμμος δεν/ υπάρχουν καθυστερήσεις μόνο/ υστερήσεις δεν υπάρχουν απάτες/ μόνο αυταπάτες […]− «υπάρχει όμως ένας κεραυνός κρυμμένος στην αιθρία του απογεύματος όταν ξυπνήσει θα φέρει τα πάνω κάτω (ΔΙΔΥΜΟΙ 1, Αθήνα, 3 Ιουλίου 2011)

Παραλογισμός  που φλερτάρει με το προσιτό και το τετριμμένο (συχνά όμως και το αντίστροφο), σε μια χωρίς έλεος αντιφατικότητα και έναν επίγειο τραγέλαφο για τον χρόνο που έφυγε πεινασμένος  μέσα στο χνούδι του ύπνου (ΣΤΟ ΧΝΟΥΔΙ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ, Αθήνα, 1 Φεβρουαρίου 2014, σελ. 22) ─, φωνή χωρίς κομπασμό και οίηση, και γλώσσα αγρίως περιπαιχτική: να μαρινάρω επί/ 33 μέρες λάχανα βιολογικά από κήπο/ γεμάτο λιπάσματα να γίνω εκ νέου ο/ φιλέλληνας των ξένων ο μισέλληνας/ των ντόπιων τσακαλιών […] (ΝΑ, Αθήνα, 12 Ιουλίου 2011, σελ. 23) ─ θυμοσοφική, σπαρακτική και συνάμα νηφάλια, αφού: Εκεί που φαρδαίνει το παρελθόν και/ το παρόν στενεύει εκεί που το μέλλον/χώνεται σε λακκούβες και κρύβεται/ ανασφάλιστο εκεί βρήκαμε βάλτους/ ξεκοιλιασμένους είχαμε έρθει από πολύ/ κοντά και πηγαίναμε πολύ μακριά […] (ΩΡΟΣΚΟΠΙΟ ΝΕΚΡΩΝ, Αθήνα, 2 Ιουλίου 2011).

63 ποιήματα σε μια ιδιότυπη αντιεπική εποποιία για ζώντες πτωχεύσαντες νεόπλουτους που είδαν τους νέους νεκρούς ωροσκόπους (ΑΞΙΟΙ, Αθήνα, 8 Νοεμβρίου 2012) −, ενώ οι νεκροί φόρεσαν τις καλές φωτογραφίες τους και πήγαν στις ταράτσες προσδοκώντας ανάσταση ωροσκόπων (ΤΑΡΑΧΤΗΚΑΝ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ, Αθήνα, 9 Νοεμβρίου 2012) −, έκκληση και ανάκληση στην σκοτεινή πλευρά μιας ζωής που ο ποιητής ζει προκαταβολικά: (θυμάμαι στα δεκατρία μου γιόρτασα τα είκοσί μου χρόνια) (ΛΕΩΝ, Αθήνα 3 Ιουλίου 2011, σελ. 18)−, σκιώδης νέκυια για ζωντανούς που συνεχίζουν να περιφέρονται ως νεκροί και παιγνιώδης απεύθυνση προς  νεκρούς που συν-περιφέρονται όχι λιγότερο σπασμωδικά από τους πρώτους, αφού: [..] δεν μπόρεσαν ν’ αρνηθούν την αλήθεια της ζωής και τώρα αντιμετωπίζουν την αλήθεια του θανάτου (ΥΔΡΟΧΟΣ, Αθήνα, 14 Ιουλίου, 2011) και στην επιστροφή τους: […] βρήκαν τα σπίτια ρημαγμένα και τα κλειδιά αταίριαστα (ΕΠΕΣΤΡΕΦΑΝ, Αθήνα, 3 Απριλίου 2017). 

Μ’ αγαπούσες και ταυτόχρονα με απέρριπτες/ μου δινόσουν  και αμέσως έπαιρνες πίσω ό,τι/ μου έδινες

[…] ήσουν δυο ήσουν τρεις ήσουν τέσσερις ή έξι φορές η πεμπτουσία της κόκκινης ανατολής

[…]τα μνημόνια τρέχουν τα τηγάνια τρέχουν

[…] σε βλέπω να διαλέγεις απορρυπαντικά στο σούπερ μάρκετ […] είσαι ένας κόσμος ανεξερεύνητος μια λίμνη με κάθετα νερά

(ΠΑΡΘΕΝΟΣ, Αθήνα, 4 Ιουλίου 2011)

Ποίηση αλληγορική, σουρεαλιστική, αιχμηρή και παράδοξα κατευναστική στα λυρικά και μεταφυσικά της πετάγματα,  σπουδή στο γριφώδες ανθρώπινο μεγαλείο αλλά και τον ζόφο μιας πραγματικότητας που καταλήγει σε φιάσκο, παράτυπες ρυθμικές παρηγοριές για το μέλλον μέσα από μοναχικές καταβυθίσεις σε ένα σχεδόν μυθικό παρελθόν και ένα κάποτε έντονα βιωμένο, πικρός εμπαιγμός για έναν κόσμο όπου όλοι και όλα: […] βρίσκονται σε θερμοκρασία τάφου και χωρίς προοπτική, με ηρωικά τάιμ άουτ και ψεύτικα ρεπό στο λαγούμι του χρόνου και φευγιά από βιβλίο σε βιβλίο και από χωρίου σε χωρίον (ΑΡΓΟΠΟΡΙΕΣ, Τήνος, 8 Αυγούστου 2013, και προμετωπίδα το: Μη μόνον όσα βλέπετε πιστεύετε[…] του Κ. Π. Καβάφη).

Το μαχαίρι που κόβει μόνο του το πιάτο/ που τρώει μόνο του το ψάρι που πνίγεται/μόνο του η μοναξιά του άχυρου που αντέχει/ τον άνεμο […] (ΚΑΤΑ ΜΟΝΑΣ, Αθήνα, 2 Απριλίου 2008)

Κάποτε ήσασταν εδώ κάποτε ήσασταν/ όλοι εδώ και όσοι λείπουν και όσοι δεν/ ήρθαν και όσοι κουρασμένοι έφυγαν νωρίς/ (ΚΑΠΟΤΕ ΕΔΩ, Τήνος, 23 Αυγούστου 2008, ΑΤΙΤΛΟ ΦΩΣ, Τήνος, 23 Αυγούστου 2008)

Νεκροί μου οι καλύτερες μέρες είναι μπροστά σας […] με περαστικές νοσταλγίες από το Οντάριο ή απ’ την Καλιφόρνια (ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΜΕΡΕΣ, Αθήνα, 3 Φεβρουαρίου 2013)

Λέξεις σε ρήγματα και στίχοι από όπου δεν λείπουν τα παραληρηματικά λογύδρια και οι γκροτέσκες προστακτικές, ειρωνεία που δίνει τις πάσες της σε θλιβερές μνημονικές  αναμετρήσεις ενώ η μοναξιά των καιρών επαυξάνει τον φόβο, και το στοιχείο της έκπληξης εξανεμίζεται από το ψεύδος και τη συνειδητοποίηση του μοιραίου ∙ ποίηση αγρίως επίκαιρη και πολιτική, με πρωτότυπες παρηχήσεις και ευφάνταστα λογοπαίγνια ∙ ανιχνεύσιμες και εδώ οι γνωστές εκλεκτικές συγγένειες και ποιητικές συνοικήσεις (Βeat, Νάνος Βαλαωρίτης, Έλιοτ).

Αφήστε το φεγγάρι να γαυγίζει τις ώρες της μοναξιάς του […] κουνούπια αφήστε τις χορδές να γίνουν μουσική τη δύση (ΑΦΗΣΤΕ, Τήνος, 19 Αυγούστου 2013)

[…] οι κεντρικές πλατείες είχαν γίνει εμπορικές βιτρίνες ανένταχτου κινδύνου ((ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, Τήνος, 12 Απριλίου 2008)

Όλα είναι ένα τίποτα και ως τίποτα ενυπάρχουν σε όλα, τραγική επίγευση και άοκνος επίπονος στοχασμός και αναστοχασμός:

Είπαν θα πάρουν νέα μέτρα/για την αντιμετώπιση της κρίσης/ […] αν δεν πιάσουν τα νέα μέτρα/ θα εγκαινιάσουν βοσκοτόπια (ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ, Τήνος, 26 Ιουνίου 2005)

[…] δεν έκανα το παραμικρό για τη/ μείωση του χρέους δεν έκανα το χρέος μου/ προς την πατρίδα (ΦΕΥΓΩ, Τήνος, 26 Αυγούστου 2013)

[…] ήταν λεία όλα ήταν κυκλικά ήταν κυκλωμένα από την εξουσία (ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, Τήνος, 12 Απριλίου 2008

Ο Ντίνος Σιώτης, στο επίκεντρο των ποιητικών και λογοτεχνικών δρώμενων εδώ και μισόν αιώνα, με την πιο πρόσφατη 30η ποιητική του συλλογή, Ωροσκόπια Νεκρών, για μια ακόμη φορά εμφανίζεται ώριμος και πρωτότυπος, έφηβος και σκεπτικιστής, σαρκαστικός και αυτοσαρκαζόμενος, δημιουργικός και πηγαίος.

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly