Το περίγραμμα του κορμιού σου
Είναι μόνο η αρχή
Το αισθητό όριο
Ενός άγνωστου χώρου
Σίγουρα με παραπλανά
Γιατί μου δημιουργεί την ψευδαίσθηση
Του οικείου

Θα το διαβώ όμως αυτό το όριο
Ο μυστηριώδης Γεωμέτρης
Μου παραδίδει τα όργανά του
Υπομειδιώντας
Ο ποιητικός Λαμάρκ μου χαρίζει
Ένα ωραία δεμένο τομίδιο βιολογίας
Και απομακρύνεται
Και ο Φρόυντ μου εφιστά την προσοχή
Σε μια φωτογραφία του πατέρα μου
Όταν ήταν νέος

Αστείος εξοπλισμός
Θα διαλυθεί στο σύνολό του
Με τις πρώτες ανταύγειες απ’ το πρωινό σου
Χαμόγελο

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: Rob Woodcox.]

Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.