frear

Γράμμα στην Elsa Morante – του Κωνσταντίνου Μούσσα

Κι όμως τους ποιητές δεν τους μισεί ο χρόνος
κι η φθορά,
ούτε η θηλιά και το σχοινί που περιμένει
να σηκώσει το απότομο βάρος του πεπρωμένου.

Δεν τους μισεί το στρογγυλό φως
που κρέμεται πάντα από μια κλωστή
όπως η ζωή μας, πάνω από την άβυσσο της σιωπής
κάπου στη μέση του «εδώ»,
ο καπνός του ξεχασμένου τσιγάρου
οι λερωμένοι τοίχοι των δακρύων
η σιδερένια σκάλα
στην αυλή με τις τριανταφυλλιές και το γιασεμί,
οι χαρταετοί που ξέφυγαν από τ’ αδύναμα χέρια των παιδιών
κι έπεσαν μεθυσμένοι με ζύγια, ουρές και άξονες στην καταιγίδα.

Τους ποιητές τους μισούν μόνον
οι νικητές κι οι ταξιδιώτες.
Αυτοί που δεν προδόθηκαν
από την πιο έμπιστη υπόσχεση
και που δεν χάθηκαν
στις αχανείς στέπες,
του δίπλα ξαπλωμένου κενού
που προσποιείται πως κοιμάται.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ.]

Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly