Να μου τονίσετε
κυρίως τη γραμμή
στα κάτω βλέφαρα –
μαύρο οπωσδήποτε

σε τι ωφέλησε
κι αυτή η παλίμψηστη διαφάνεια
δάκρυ στο δάκρυ

σωστά φαντάζεστε

ήταν ωραία τα μάτια μου
ανοιχτά

κάποτε
ένας ταξιτζής
στην ηλικία του πατέρα μου
«έχουν μια τζεφιρελική ομορφιά»
είπε κοιτώντας τον καθρέφτη

κι ήταν ο αδιανόητος
τριπλός συνδυασμός
(το ταξιτζής –στην ηλικία του πατέρα μου–
και να μιλάει για Τζεφιρέλι)
που μ’ έκανε να το πιστέψω

κι έχω από τότε να το λέω

ήταν ωραία τα μάτια μου

μα τόσο διάφανα
δάκρυ και δάκρυ

γι’ αυτό κι η πένθιμη γραμμή
στα κάτω βλέφαρα –
με εννοείτε

θα επιθυμούσα μια σαφήνεια
στο μακιγιάζ

μια προοπτική ανάδειξης
των τίτλων τέλους

μαύρο στο μαύρο

κι ούτε ένα δάκρυ.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Η φωτογραφία προέρχεται από την ταινία Ανδαλουσιανός σκύλος των Λουίς Μπουνιουέλ-Σαλβαδόρ Νταλί (1928).]

Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.