frear

Ποιητικό μονόπρακτο για την πρώτη ανάσταση του κόσμου – του Κώστα Σιαφάκα

Κουτσαίνοντας η Αγάπη μ’ ένα μεγάλο δρεπάνι, βήμα ένα-βήμα μισό, έρχεται.

Μεγάλη φήμη την ακολουθεί. Φτύνει τη φήμη, φτύνει τα σπλάχνα της, πάει στον κόσμο.

Ο κόσμος είναι νεκρός. Ο Θεός προσεύχεται κοιμώμενος.

Η Αγάπη κόβει το κεφάλι του θανάτου και στη θέση του καρφιτσώνει ένα ανθρώπινο μάτι.

Ο ακέφαλος θάνατος ελαφραίνει και ίπταται.

Πάει στον Θεό με το ανθρώπινο μάτι του.

Ο Θεός ξυπνά και συγχωρά τα πάντα. Χαϊδεύει το κομμένο κεφάλι του θανάτου.

Η Αγάπη φυτεύει ένα δέντρο στην καρδιά του Θεού. Το δέντρο ψηλώνει και βγάζει φύλλα και καρπούς.

Οι καρποί είναι κόκκινοι, στάζουν αίμα. Τα φύλλα είναι μαύρα, στάζουν μελάνι.

Η Αγάπη βουτά την πένα της στο μελάνι και γράφει λέξεις πάνω στο ιπτάμενο σώμα του θανάτου.

Ο θάνατος φτάνει στον Θεό και αιωρείται μέσα στο κεφάλι Του.

Ο Θεός διαβάζει τις λέξεις της Αγάπης πάνω στο σώμα του θανάτου.

Ο Θεός κλαίει και τα δάκρυά του ξεπλένουν το μελάνι της Αγάπης απ’ το σώμα του θανάτου.

Ο θάνατος βγάζει το ανθρώπινο μάτι απ’ τον κομμένο λαιμό του και το προσφέρει στον Θεό.

Ο Θεός δέχεται το μάτι και το τρώει κλαίγοντας.

Τα δάκρυά Του γίνονται μαύρα, σαν το μελάνι των φύλλων της καρδιάς Του.

Τα μαύρα δάκρυα του Θεού ξαναγράφουν θεϊκές λέξεις αγάπης στο σώμα του θανάτου.

Ο θάνατος πεθαίνει από αγάπη.

Η Αγάπη θρηνεί τον θάνατο και τοποθετεί το κεφάλι του πάνω στο μνήμα του.

Ο Θεός ανοίγει τα χέρια Του και αγκαλιάζει την Αγάπη.

Τα χέρια του Θεού είναι μικρότερα από την Αγάπη και δεν ενώνονται γύρω απ’ το σώμα της.

Στα χέρια του Θεού φυτρώνουν δύο ανθρώπινα χέρια που προεκτείνονται κι ενώνονται πάνω στην πλάτη της Αγάπης.

Η Αγάπη ερωτεύεται τον Θεό κι ο Θεός αγαπά τον έρωτά της και γιατρεύει το κουτσό της πόδι.

Ο νεκρός θάνατος χειροκροτεί και το κομμένο κεφάλι του χαμογελά πάνω στον τάφο του.

Ξεπετιέται απ’ τον τάφο του και κλέβει το δρεπάνι της Αγάπης.

Ο κόσμος ξαναγεννιέται ως τέκνο του Θεού και της Αγάπης.

Ο θάνατος με το δρεπάνι κατεβαίνει στον αναστημένο κόσμο και ψάχνει το κεφάλι του.

Βρίσκει μόνο ανθρώπινα κεφάλια και τα δοκιμάζει μέχρι να βρει αυτό που του ταιριάζει.

Κανένα ως τώρα δεν του ταιριάζει.

Οι άνθρωποι αναζητούν την Αγάπη για να της πουν να πάρει πίσω το δρεπάνι απ’ τον θάνατο.

Οι άνθρωποι αναζητούν τον Θεό για να κρυφτούν μέσα στο δέντρο της καρδιάς του.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: Adonis Werther.]

Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly