Γυρνώντας χθες απ’ την Ανάσταση, βρήκαμε τον παππού να κάθεται στον καναπέ. Έχει κοντά έξι χρόνια πεθαμένος, τέτοια εποχή περίπου ήταν, θυμάμαι μύριζαν οι νεραντζιές και τ’ απλωμένα ρούχα της γειτόνισσας. «Ρε παππού, την ιστορία αυτή την έχω ξαναγράψει», του είπα πριν προλάβει να μιλήσει. Έπιασε τότε το τηλεκοντρόλ κι άρχισε να πατάει τυχαία κουμπιά, αλλάζοντας κανάλια στην καινούργια τηλεόραση, ώσπου το άφησε στο τέσσερα. Εκεί όπου άλλοτε είχαμε το Μέγκα, παίζει τώρα εδώ και ώρες, ασταμάτητα, ένα παλιό οικογενειακό τραπέζι, Κυριακή του Πάσχα λίγο έξω από την Ελευσίνα.


[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ.]