frear

Η σιωπή ανάμεσα – του Δημήτριου Δημητριάδη

Απόψε ας γεράσουμε μαζί
να υποφέρει ο χρόνος αντί για εμάς
ας φλυαρήσουμε τυφλοί φορτωμένοι ψίθυρους
εσύ εγώ και κανείς
γύρω μας το κενό και η άκρη του κόσμου
μην υπόσχεσαι χωρίς επίγνωση του κακού
οι δεσμεύσεις είναι ασύμβατες με την θνητότητα των εραστών
καλύτερα σώπα να σε βρω ολόκληρη γεμάτη δίψα
ντυμένη το γυμνό κορμί των ηφαιστείων
δεν σε χωρούν οι κεραυνοί
δεν σε χωρώ εγώ στα πιο βαθιά μου όνειρα
πόσο αχνός φαίνομαι πλάι σου
γυναίκα ολοφώτεινη της ίριδας
-μείνε χρόνε στο ύψος της σκόνης
της μαρτυρώ τις πιο δύσκολες λέξεις
ανάμεσα στην αγωνία και την έκσταση-
σε ζητώ πίσω κόκκινο στόμα της φωτιάς
και άσπρο φως της ημισέληνου
-ψήλωσε χρόνε να φανεί πως μόνο εγώ είμαι θνητός
εκείνη είναι η γενέθλια έκρηξη των αισθήσεων
κι η προέκταση της αιχμηρής σιωπής
στο κενό ανάμεσά μας
το ελάχιστο-.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ.]

Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly