Πίσω απ’ τα φύλλα τα φιλιά
κι οι αγκαλιές αγγέλων.
Φιλί ροδάκινο. Και αγκαλιά νεράντζι.

Εμ, πώς;
Στα ξυπόλητα μεσημέρια
και τ’ ανήλικα φεγγάρια
λησμονάς τον θάνατο.

Και η ζωή αληθεύει
στα μελαχρινά σεντόνια σου σπαρταρώντας
άλλοτε με καλοσύνη μασουλώντας ένα σταφύλι
κι άλλοτε με απορία ακούγοντας ένα κοχύλι.

Ρώμη 10 Νοεμβρίου 1997

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: Garry Winogrand.]

Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.