Τα μέτρια βιβλία βασίζονται στην απόκρυψη και υπάρχουν για την απόκρυψη. Δυστυχώς, το διαπίστωσα πολύ αργά. Πόσο αργά δεν ξέρω. Δεν τολμώ εδώ και πολύ καιρό να κοιτάξω το είδωλο μου στον καθρέφτη, το είδωλο του ειδώλου μου δηλαδή, αν υποθέσουμε ότι όλοι είμαστε είδωλα. Αντανακλάσεις, φευγαλέες σκιές σε έναν εφήμερο, μεταβαλλόμενο κόσμο. Παρασύρθηκα πάλι από το λογοτεχνικό μου ταπεραμέντο. Τέτοια έγραφα και νόμιζα ότι ήμουν ή ότι θα γινόμουν νομοτελειακά σαν μια κάμπια που η μοίρα της με την έννοια του προορισμού είναι να γίνει πεταλούδα κάποιος πραγματικά σπουδαίος συγγραφέας. Ένας συγγραφέας που θα έγραφε το πραγματικό αριστούργημα και το όνομα του θα έμενε αιώνια στην ιστορία. Τόση ήταν η ματαιοδοξία μου.

Τώρα όμως την ώρα της μεγάλης συνειδητοποίησης, σαν ήρωας ή μάλλον αντιήρωας του Καμύ σε πιο υποτονική εκδοχή, αποφάσισα να δω ξανά το είδωλο στον καθρέφτη μου. Για την ακρίβεια στους καθρέφτες μου, στο δωμάτιο των κατόπτρων που έχτισα στο υπόγειο του σπιτιού μου, τότε στο απόγειο της δόξας μου – εφήμερης όπως κάθε δόξα, αλλά τότε που να το γνωρίζω – και της ματαιοδοξίας μου̇ ένας καθρέφτης για κάθε βιβλίο… Θέλω η συνειδητοποίηση να είναι πλήρης, τόσο πλήρης που αν γίνεται να φθάσω σε έναν βαθμό επίγνωσης. Θέλω να κοιταχτώ στους καθρέπτες μου στο δωμάτιο των κατόπτρων και να πω ναι, είμαι ένας ηλικιωμένος, μέτριος συγγραφέας, που τα έργα του όχι δεν είναι ασήμαντα και αυτό ίσως είναι το χειρότερο. Τα έργα του υπάρχουν για να αποκρύπτουν το μεγαλείο. Με λίγα λόγια υπάρχουν για να εξυπηρετούν το μεγαλείο. Και όλα αυτά τα χρόνια πορεύτηκα και έγραφα χάρη ή εξαιτίας των αυταπατών μου, των ψευδών αισθήσεων μεγαλείου. Σαν μια αόρατη δύναμη να εξύφανε τη μία προσωπική, πλάνη μετά την άλλη, ένα απόκρυφο δωμάτιο παραπετασμάτων στα ενδότερα του εαυτού μου προκειμένου να συνεχίσω με περίσσια αμετρία και επομένως ματαιοδοξία να γράφω μετριότητες προκειμένου να οριοθετώ και με αυτόν τον τρόπο να αναδεικνύω το μεγαλείο της αληθινής τέχνης.

Τώρα όμως, που ξεδιαλύθηκαν όλα, στο τέλος της ζωής μου σαν μια ουράνια αναλαμπή, να φώτισε το μετά και το πίσω από το παραπέτασμα, να καταύγασε πυρπολώντας με το φως της τα βάθρα της αντανάκλασης των αισθήσεων, θα εισέλθω στο δωμάτιο των κατόπτρων για να σκάψω όσο πιο βαθιά μπορώ στη γνώση του εαυτού μου, σαν ένας σκαπανέας του ιερού δισκοπότηρου της αλήθειας.

Σβήνω την τελευταία λέξη που έγραψα στην οθόνη του υπολογιστή μου. Η ζωή μου πλέον, όση δηλαδή, μου απέμεινε από αυτή θα ορίζεται από την αφαίρεση και όχι από τη συσσώρευση. Ανοίγω το σεντούκι και παίρνω την αρμαθιά με τα κλειδιά που κουδουνίζουν στα χέρια μου σαν ένας οιωνός. Πάλι πέφτω στην παγίδα, και το απλό, τυχαίο κουδούνισμα, τον πιο ασήμαντο ήχο, την πιο ανούσια αιτιότητα, την ερμηνεύω σαν προσωπικό οιωνό. Κατεβαίνω στο υπόγειο. Στέκομαι μπροστά στην ξεθωριασμένη, λαβωμένη ξύλινη πόρτα και ξεμπλέκω από την αρμαθιά ένα μεγάλο σκουριασμένο κλειδί. Μηχανικά, δίχως σκέψη, διότι πάντα ήταν αρχή μου τα μεγάλα βήματα γίνονται δίχως σκέψη τοποθετώ το κλειδί στην κλειδαριά και το γυρίζω. Ακούγεται ένα κλάκ. Μετά ένα ελαφρύ σπρώξιμο, ένα τρίξιμο και η πόρτα ανοίγει.

Πηχτό σκοτάδι και μούχλα με χτυπούν. Τουλάχιστον οι αισθήσεις μου ακόμη λειτουργούν. Σκέφτομαι και αισθάνομαι άρα πρέπει να υπάρχω. Ψηλαφώντας τον υγρό τοίχο με τα μούσκλια στους αρμούς, βρίσκω και πατάω τον διακόπτη. Μια λάμπα τρεμοπαίζει για λίγο αναβοσβήνοντας, και ένα τρεμουλιαστό και χλωμό φως αγκαλιάζει και αποκαλύπτει το πετρόκτιστο δωμάτιο. Είμαι ζωντανός και τα κάτοπτρα στέκουν εκεί αντικρυστά, τρία από τη μια πλευρά και τρία από την άλλη. Έξι κάτοπτρα, έξι βιβλία η ζωή μου όλη, η πλάνη μου. Και τώρα η αποκάλυψη, η ώρα της μνήμης και της αλήθειας, της αιώνιας επιστροφής. Η βαυκαλιστική εξαπάτηση που μου προσέφερε όλα αυτά τα χρόνια το σκοτάδι της λήθης τελείωσε. Η ολοκλήρωση της συνειδητοποίησης, θα ολοκληρώσει και τη διάλυση της πλάνης, έστω και τώρα στο τέλος. Γίνεται όμως και αλλιώς; Γίνεται η συνειδητοποίηση να έρθει νωρίτερα στο ξεκίνημα της διαδρομής μας ή έστω στα μισά; Μήπως όμως δεν είμαι και τόσο γέρος; Σε λίγο όλα θα αποκαλυφθούν και η συνειδητοποίηση θα γίνει πλήρης.

Βγάζω από την τσέπη του παντελονιού μου ένα κομμάτι πανί. Ξεσκονίζω με υπομονή και επιμέλεια όλες τις επιφάνειες των κατόπτρων. Δεν θέλω αντικρύσω το είδωλο μου αλλοιωμένο από τη σκόνη. Θέλω να το αντικρύσω όσο πιο καθαρό γίνεται. Ο νους αντιδρά. Ένα είδωλο δεν μπορεί να είναι καθαρό. Αν είναι καθαρό δεν είναι είδωλο. Δεν με νοιάζει, αγνοώ τη φωνή του μυαλού, αυτό που ορίζεται ως λογική. Από ποιους δεν έχει σημασία. Θέλω να δω όσο το δυνατόν πιο καθαρά αυτό που πρόκειται να δω. Και ας είναι μια όψη μόνο. Ολοκληρώνω το ξεσκόνισμα και αυτό που περίμενα έφθασε. Ο εαυτός μου ένας μέτριος συγγραφέας, πλανεμένος προκειμένου να υπηρετεί το άφθαρτο και αθάνατο, ένας ασυνείδητος υπηρέτης αυτού που πάντα πίστευε ότι ήταν, πριν καν γράψει το πρώτο του βιβλίο, την πρώτη του αράδα, την πρώτη του λέξη, θα αντικρύσει τώρα το κουρασμένο, άσχημο μα πάνω από όλα γερασμένο σχήμα της συνείδησής του και όλα θα ολοκληρωθούν και με αυτόν τον τρόπο θα τελειώσουν.

Στέκομαι ανάμεσα στις δύο σειρές των κατόπτρων με τα μάτια κλειστά, σαν μια τελευταία αυταπάτη, παίρνω μια βαθιά ανάσα και τα ανοίγω έτοιμος να αντικρύσω το γερασμένο περίγραμμα του εαυτού μου. Και όμως στη μια σειρά με τους καθρέπτες βλέπω σκόρπια ανάκατα, αξεδιάλυτα κείμενα και μέρη από τα βιβλία μου, από την ίδια μου τη ζωή δηλαδή, όλα μαζί ένα κουβάρι και οι λέξεις και τα σημεία στίξης να ζωντανεύουν και να χοροπηδάνε. Και τότε γυρίζω το κεφάλι μου με τα δύο ορθάνοιχτα μάτια μου στην άλλη σειρά των κατόπτρων από πίσω μου και βλέπω αρχικά το πρόσωπο κι μετά το άλκιμο σώμα ενός άντρα σίγουρα όχι πάνω από 40. Μετά το μόνο που θυμάμαι είναι να πιάνω το κεφάλι μου με τα δύο χέρια μου και να ουρλιάζω «Η συνειδητοποίηση ήρθε τόσο νωρίς!!! Τι θα κάνω με την υπόλοιπη ζωή μου;!!!».

Και από τότε όλοι λένε, όσοι με ξέρουν προσωπικά και όσοι με ξέρουν μέσα από τα έξι βιβλία μου και όσοι δεν με ξέρουν καθόλου ότι τρελάθηκα από τη μεγαλομανία μου να γίνει μεγάλος και τρανός συγγραφέας. Και τώρα είμαι εδώ στο λευκό δωμάτιο μου από όπου σας έγραψα την ιστορία μου.


[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ.]

Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.