frear

Είναι πια γνωστό… – του Βασίλη Χουλιαρά

Είναι πια γνωστό ότι ποτέ δεν υπήρξε ‒ποτέ του δεν γεννήθηκε, ποτέ του δεν πέθανε‒ παρά στο μυαλό και μόνο ορισμένων ποιητών, που ποιος ξέρει ποιο τρελό απομεσήμερο κατέληξαν στο συμπέρασμα πως η χώρα τους ‒η Πορτογαλία‒ είχε ανάγκη ενός νέου εθνικού ποιητή· κι επειδή κατανοούσαν ότι κανένας τους δεν ήταν άξιος να φέρει ένα τόσο βαρύ φορτίο, αποφάσισαν όλοι μαζί να στήσουν έναν.

Οπότε σκαρφίστηκαν να πλάσουν κάποιον, που τη ζωή του λέει θα περνούσε, ξοδεύοντας στο τίποτα τον εαυτό του, ανάμεσα σε μεταφράσεις εμπορικές κι ανύπαρκτες αγάπες, και για να βρει παρηγοριά στου ποτού θα πέφτει τη μανία ‒ίσως ανάμεσά τους ο πλέον ελάχιστος‒ και να τον εμφανίσουν σαν εκείνον που έγραφε τα ποιήματά τους, μετατρέποντάς τον έτσι σε σύμβολο αιώνιο, για το τι βάθη μπορεί να κρύβει η ψυχή και του τελευταίου τους συμπατριώτη· και ο οποίος, σαν κλείδα ερμηνείας θα διαλαλούσε ότι η ζωή είναι ένα όνειρο, μιας και όνειρο και σκιά ήτανε κι αυτός, των ποιητών που τον δημιούργησαν· κι εκείνοι που πράγματι υπήρχαν, ως αποκυήματα θα παρουσιάζονταν αυτού που θα ονόμαζαν Πεσσόα.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ.]

Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.

Twitter