Στην πεπρωμένη ιστορική “νομοτέλεια” (που είναι “μητρικής” μορφής, υπό την έννοια της μαθηματικής μήτρας) υπάγεται και η βούληση και η επιθυμία του ανθρώπου. Γι’ αυτό ό,τι ακολουθεί, διαψεύδει παταγωδώς τις επιθυμίες. Διότι ο άνθρωπος δεν γνωρίζει πότε είναι αλλοτριωμένη -δηλαδή ψευτισμένη- η συνείδησή του. Επειδή είναι αλλοτριωμένη και όταν διεξάγει αγώνα κατά της αλλοτρίωσης. Και μια αλλοτριωμένη συνείδηση, άλλους σπόρους σπέρνει και άλλους καρπούς θερίζει.

Οι αλλοτριωμένοι υπέρ του “ελεύθερου κόσμου” και οι αλλοτριωμένοι υπέρ του “σοσιαλιστικού κόσμου” αρχίζουν σιγά-σιγά να τρίβουν τα μάτια τους. Διότι δεν μπορούν να το πιστέψουν. Και πολλοί ακόμη δεν το πιστεύουν. Ενανούρισαν το “παιδίον νέον”, την προ αιώνων δικαιοσύνη στον κόσμο – και από την κούνια σηκώθηκε ένα τέρας. Είναι το οικουμενικό κράτος της Δύσεως και τα οικουμενικά κράτη της Ανατολής. Αντί για τον ευαγγελιζόμενον χρυσόν αιώνα, ανέτειλε η εποχή των οικουμενικών κρατών. Τα προσωπεία σιγά-σιγά πέφτουν Και προβάλουν γυμνοί οι καταπιεστικοί μηχανισμοί. Η εξουσία πλέον για την εξουσία. Ιδέες, αισθήματα, ζωές, πληθυσμοί ολόκληροι -όλα μετασχηματίζονται σε υλικό για την ενδυνάμωση της εξουσίας, της ισχύος και τίποτε άλλο . (…)

[Από την Πολιτεία και ερημιά (1975!) του Χρήστου Μαλεβίτση. Υπενθυμίζουμε την αυριανή ημερίδα που διοργανώνει το Φρέαρ σε συνεργασία με τον Σύνδεσμο Φίλων Χρήστου Μαλεβίτση. Το πρόγραμμα εδώ.]