Μετάφραση: Ούρσουλα Φωσκόλου

[…] Το μικρό δείγμα που ετοίμασε ο Alí Calderón για τους Έλληνες αναγνώστες, συγκεντρώνει τους ποιητές που γεννήθηκαν μεταξύ του 1929 (Eduardo Lizalde) και του 1993 (ο πιο νεαρός είναι ο Adalberto García López): μια μικρή, αλλά αντιπροσωπευτική βεντάλια περισσότερων από έξι δεκαετιών. Τα ποιήματα μπορούν να διαβαστούν πολύ όμορφα, σαν ένα σύνολο με παραλλαγές. Στην επιλογή του Alí Calderón συναντούμε δύο δασκάλους, οι οποίοι επηρέασαν βαθιά τις νέες γενιές στο Μεξικό: είναι ο Eduardo Lizalde και ο José Emilio Pacheco. «Κάθε μεγάλος ποιητής είναι πολλοί μεγάλοι ποιητές», έχει πει ο Lizalde· η περίπτωσή του είναι το πιο αντιπροσωπευτικό παράδειγμα. Δεν είναι τυχαίο που θεωρείται ο καλύτερος εν ζωή ποιητής του Μεξικού.

Στην επιλογή αυτή, ο Calderón στοιχηματίζει σε μια ποίηση που διαβάζεται, με συναισθηματικό φορτίο, που μας μιλά για τις πέντε αισθήσεις, μακριά από τα ερμητικά λουκέτα, τη λεκτική χλιδή και τον νεομπαροκισμό, που οδηγούν στο κενό ή σε νοήματα άδεια. Ξεχωρίζουν τα ποιήματα αγάπης και ερωτικής απογοήτευσης, περιπλανήσεων, επιστροφής και οι λογοτεχνικές και ιστορικές διασκευές.

Για τούτο το δείγμα, ο Ali Calderón σκέφτηκε πάνω απ’ όλα τι θα μπορούσε να βρίσκεται πιο κοντά στον Έλληνα αναγνώστη.

[Απόσπασμα από τον πρόλογο της Ανθολογίας που ετοίμασε ο Αλί Καλντερόν ειδικά για το Φρέαρ και δημοσιεύεται στο Φρέαρ, τχ. 19. Υπενθυμίζουμε ότι η ύλη του έντυπου περιοδικού είναι εντελώς άλλη από την ύλη που δημοσιεύεται καθημερινά στην ιστοσελίδα μας. Ζωγραφική: Diego Rivera.]

Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.