Κάθοδος είναι η πορεία από την ενδοχώρα στη θάλασσα.
Άνοδος από την θάλασσα προς τη ενδοχώρα.
Αυτό είναι το μόνο που μάθαμε.

Προχωρούσαμε και προσπαθούσαμε να μην σκεφτόμαστε
την έρημο που διασχίζαμε, την θάλασσα που θέλαμε να φτάσουμε
και δεν ελπίζαμε σε κάτι καλύτερο απ’ το να προχωρούμε.

Εκείνο που αφήσαμε πίσω μας, εμφανίζεται μπροστά μας·
εκείνο που εμφανίζεται μπροστά μας
χάνεται πίσω μας, την στιγμή που αποφεύγουμε να δούμε·

Πηγαίνουμε εκεί που ο καθένας φτάνει μόνος·
κάποιοι μας περίμεναν· τώρα κοιμήθηκαν
ελπίζοντας πως όταν θα ξυπνήσουν θα συναντηθούμε·

Αν προχωρήσουμε αρκετά,
θα είναι αρκετό για να συναντηθούμε; Αν όχι,
θα καταφέρουν άλλοι να συναντηθούν αντί για μας;

Προπορεύεται αυτός που ακολουθεί τα βήματά μας.
Αν σταματήσουμε εδώ τι θα συμβεί;
Κάτω απ’ τα τείχη αυτής της πόλης,

Να υπάρχει για εμάς μια Αντιγόνη;
Για εμάς, που δεν είμαστε θεοί ούτε ήρωες
ούτε θνητοί ούτε αδελφοκτόνοι;

Κάθοδος είναι η πορεία από την ενδοχώρα στην θάλασσα.
Άνοδος, από την θάλασσα στην ενδοχώρα.
Αυτό είναι το μόνο που ξέρουμε.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ.]

Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.