‒Χάλασε το κλιματιστικό!

‒Παρακαλώ; Τι εννοείς χάλασε; Αφού, δεν κάναμε συντήρηση;

‒Ναι ρε πουλάκι μου. Χάλασε.

‒Και τώρα;

‒Τώρα, θα έρθουν αύριο να το δουν και βλέπουμε.

Ε ναι, φυσικά! Murphy’s law: Με τον καύσωνα θα χαλάσει το καλοσυντηρημένο-πάντα-στην-ώρα-του-κλιματιστικό («να δω πώς θα επιβιώσετε χωρίς εμένα, γυναίκες»). Και βλέπουμε.

Δηλαδή; Αδύνατο να σταθείς στην κουζίνα. Αδύνατο να δουλέψεις στον υπολογιστή (πάντα στο τραπέζι της κουζίνας ‒το γραφείο έχει καταληφθεί από σωρούς βιβλίων‒ πρέπει να τακτοποιήσω – έχω χάσει τον έλεγχο του σπιτιού). Αδύνατο να ξαπλώσεις, να κοιμηθείς (μη με αγγίζεις –ζεσταίνομαι). Νεύρα. Είμαι κουρασμένη γαμώ το. Άφησα το κωλοκτήριο (επαρχιακό χουντικό ενεργοβόρο μπετονένιο τέρας) της υπηρεσίας, που το κεντρικό κλιματιστικό άνοιγε στις 9 και έσβηνε στις 2.30, με τον ήλιο απέναντι, να ψήνεσαι από τις 7.30 μέχρι τις 6 και ονειρευόμουνα τη δροσιά του σπιτιού μου. Κατάπινα τα χιλιόμετρα και σκεφτόμουνα να αράξω στον καναπέ. Να δω ταινία ό,τι να ’ναι. Να διαβάσω κάτι, ό,τι να ’ναι. Στη δροσιά. Με μια μπύρα μπούζι-πάγο-κρύσταλλο. Αυτό το πρώτο ποτήρι που το πίνεις ‒liquid happiness– μετά χαλάει το θέμα. Χωρίς φαγητό ‒δε θέλω, ζεσταίνομαι.

Φωνές, καντήλια. Καλά παιδάκι μου τι έπαθες; Θα ζήσουμε μια μέρα, δυο και χωρίς κλιματιστικό! Ο.Κ. Ντροπή. Πλην όμως, «we have to blow off some steam» που έλεγε κι ο συνάδελφος των Αγγλικών, ο γραφικός αλλά προχώ, τότε πριν 30 χρόνια –που έβαζε τα παιδιά να κάνουν τα θρανία σχήμα Π κάθε ώρα, σε κάθε τάξη και μετά να τα ξαναβάζουν στη θέση τους‒ γιατί γκρίνιαζαν οι μίζεροι («τι Π και παπαριές του Αντώνη τώρα, μου τρώτε το διάλειμμα, γαμώ το!»).

Και το ύφασμα του καναπέ είναι καλός αγωγός της θερμότητας ‒δε μπορείς να καθήσεις στην ίδια θέση, κάνε πιο ’κει. Και μια μπύρα στο ψυγείο δε μπορούσατε να φυλάξετε για μένα; Και πάρε το σκυλί από δω, ζεσταίνομαι ‒δε θέλω να μου κάνει χαρές. Καλά, μαμά, έχεις τρελαθεί ‒πώς κάνεις έτσι; Πάω κάτω ‒όλο νεύρα είστε, γαμώ το, κι εσύ κι ο μπαμπάς.

Και δεν είσαι καλά με τέτοια ζέστη –είμαι πεθαμένη. Δες τη διαφήμιση. Και λούζομαι στον ιδρώτα ‒σα να μου ρίχνεις μπουγέλο συνεχώς‒ κι είμαι μούσκεμα όλη την ώρα και δε θέλω κανέναν. Κι εγώ το μόνο που θέλω είναι ένα μπουγέλο να ξεπλυθεί το μυαλό μου. Heat!

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Όλο τον Ιούλιο δημοσιεύουμε κείμενα για τον καύσωνα. Στείλτε κι εσείς το δικό σας!]

Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.