Με έναν προσκυνητή και έναν παιδικό σκοπό της λύπης

Παιδικό Τραγουδάκι

Στο τέλος μιας σπαραχτικής, θεατρικής παράστασης

Κάτω απ΄τους ήχους των έξαλλων πνευστών, αποχώρησες προελαύνοντας σ’ άλλους κόσμους. Άφησες όπως τα αεροπλάνα μια γραμμή σαν έκπληξη πάνω σ’ όλα τα πράγματα και ένας σωρός ιδέες καταδικάστηκαν για πάντα να σε περιμένουν.

Κάτω απ’ τους ήχους της ορχήστρας βρήκα το παράθυρο που μου είπες. Ένα παράθυρο μυστικό πίσω από φώτα. Το μέρος καθώς λένε του ανεκπλήρωτου.

Κοίτα πώς χειροκροτούν. Κοίτα, είναι όρθιοι και χτυπούν τα χέρια τους παθιασμένοι. Τόση ώρα απέμειναν σιωπηλοί, όμως τώρα ο θαυμασμός τους ξεχύθηκε ακέραιος και τους κυρίευσε. Η παράσταση θα πουν, ήταν μια ανεπανάληπτη επιτυχία. Τ’ ακατέργαστο πρόσωπο της ζωής που φλέγεται μες στα ποιήματα. Θα πουν για την ορχήστρα και για τις σκηνές που ’φεραν στο νου τους όνειρα παλιά και ένα μακρινό ποταμό με τον όρμο του.

Ο προσκυνητής

Στο ναό του Σαν Πέντρο όλοι γονατίζουν και ξεκινούν την προσευχή. Όμως ακόμη και ανάμεσα σ’ αυτές τις αφοσιωμένες καρδιές, που τρεμοπαίζουν στο σκοτάδι περνά κάποτε ακροπατώντας, η σκιά. Και γεννιούνται οι εραστές που για μια παρεξήγηση χαλούν τη ζωή τους. Αρχαία παιδιά που δίνονται σε χέρια ξένα και ιδανικά.

Έξω από δω είναι μια κόλαση. Όλοι τους νεκροί εδώ και χρόνια διάλεξαν από πεποίθηση την ίδια μοίρα. Κρατούν τα μάτια τους καλά κλεισμένα ώσπου να ειπωθεί τρεις φορές η προσευχή που πάντα τους παρηγορεί και τους τονώνει. Δεν μιλούν για τη σκιά. Για τον μυστικό της τρόπο να ταράζει τις ήμερες ζωές μας. Για τα εγκλήματα, τα φιλιά και για τις δαπανημένες αγάπες δεν μιλούν.

Ο προσκυνητής κάτω απ’ τους αστερισμούς, έσφιξε τα χέρια του. Η καρδιά του ποθούσε και άλλον τρόπο απ΄την προσευχή δεν γνώριζε πια.

Χάρτινη, περιβεβλημένη το ένδυμα του αδυνάτου να ξεπερνάς αποστάσεις απαγορευτικές. Ν’ αντιλαμβάνεσαι τον κίνδυνο και μες στην προσευχή να αποκοιμιέσαι.

Μακριά απ’ τον Σαν Πέδρο, μακριά σου είναι μια κόλαση.

Τα ave Maria πλημμύριζαν τον ναό. Στο νου του ήρθε η Αγγλία και οι αποχαιρετισμοί. Καμιά ενθύμηση δεν κράτησε απ΄εκείνες τις στιγμές. Μόνο τις προσευχές του που ΄φτιαχνε απ΄το τίποτε.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ.]

Δείτε τα περιεχόμενα της έντυπης έκδοσης εδώ.