Δαλιδά

Η Μητέρα έκοψε τούφες
από το μικρό μου κεφάλι
τις έκρυψε κάτω από το μαξιλάρι
να γίνουνε δύναμη και σοφία.
Και εκείνες έχιδνες έγιναν
σάλευαν
το κρεβάτι έγλειφαν.
Έγνοιες έγιναν.
Και πού και πού
εκλάμψεις
κάτω από την πανσέληνο.

L’ Amica Del Cuore

Η φίλη μου γεννήθηκε καλοκαίρι
έχει κοχύλια στο στόμα της
μαλλιά στολισμένα με μαργαριτάρια
και ψαρεύει τον ήλιο
με την απόχη της
να ζεστάνει το χειμώνα.
Ακούει φωνές απ’ τους βυθούς
τη σιωπή των ξένων
και στέκεται αμίλητη για ώρες
κάτω απ’ το φεγγάρι.
Στο ροζ δωμάτιό της
υπάρχει μια σάκα σχολική
γεμάτη αγωνία
και ένας χάρακας
μ’ αυτόν μετράει το χρόνο ή
σκίζει τον αέρα ρυθμικά.
Η φίλη μου αγωνίζεται
για τ’ αριστεία.
Αν αγαπώ
το έμαθα από εκείνη.
Κι εκείνη από εμένα
έμαθε να ελπίζει.

Κόκκινος πλανήτης

Έρημος, άνυδρος
αρκούντως γήινος
και μονήρης
ο έρωτας
Καπνίζει κρατήρες
κυλιέται σε ερήμους,
σε κοιλάδες
κάθε που αλλάζει η εποχή.
Γεμίζει κοκκινόχωμα
το στόμα
στυφή η γεύση.
Πετάει πέτρες, φυσάει φωτιές
στο Φόβο και το Δείμο.
Γεννημένος πάντα νικητής
με σιδερένια θέληση.

Δείτε τα περιεχόμενα του έντυπου τεύχους μας εδώ.