Μετάφραση: Σπύρος Θεριανός

ΥΠΑΙΘΡΟΣ

Εκεί που υπάρχουν ψηλοί σφένδαμοι και βελανιδιές
υπήρχε κάποτε ένας αχυρώνας
Τίποτα δεν απέμεινε εκεί που ήταν
παρά το φως του ήλιου

ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΧΩΡΑΦΙΟΥ

Η κίσσα ποτέ δε φεύγει ‒
μόνο αλλάζει
το κάλεσμά της

ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ

Αρκετό φεγγάρι
για να ξυπνήσει
το δωμάτιο

ΠΙΣΩ ΑΥΛΗ

Το ήξερα δεν ήμουν μόνος ‒
όλη μέρα η παρουσία των σταγόνων της βροχής
στο πέτρινο πλατύσκαλο

ΘΕΑ

Όλες οι άδειες βάρκες του λιμανιού
δεν κάνουν τίποτα αλλά
είναι βάρκες για μας

ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Ονειρεύομαι ‒
άσε με σήμερα

μακάρι για
λίγες στιγμές

να στροβιλίζομαι σαν
φθινοπωρινό

φύλλο, στον άνεμο
ακριβώς σαν

αυτό, χω-
ρίς αυτοκίνητο

[Πρώτη δημοσίευση των μεταφράσεων στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: María Teresa García.]

Δείτε την ύλη του έντυπου τεύχους μας εδώ.