Αγαπημένος νεαρός ποιητής που δηλώνει δωδεκαθεϊστής, κι απότι μου λένε συμμετέχει σε διάφορες παγανιστικές τελετές, στον Όλυμπο απ’ την πλευρά του Λιτόχωρου, κλαίγεται κάθε τόσο γιατί το λογοτεχνικό ισνάφι, στο οποίο συμμετέχει ως φέρελπις νέος κάτω των τριάντα, δεν διακρίνεται από την αγάπη. Μου παραπονιέται συνεχώς πως από τους πνευματικούς ανθρώπους του τόπου θα περίμενε να είναι ταπεινοί, ελεήμονες, σώφρονες, εγκρατείς, μακρόθυμοι και ενάρετοι. Εν αγνοία του, μου αναφέρει τις επτά θεολογικές αρετές, που εξασφαλίζουν το δρόμο για τον παράδεισο, λέω από μέσα μου.

Είναι αλήθεια, πως όσοι δεν έχουν διαβάσει τον Δάντη, τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα, τα συνάντησαν για πρώτη φορά βλέποντας το αστυνομικό θρίλερ Seven του Ντέιβιντ Φίντσερ. Ο αγαπημένος μου νέος ποιητής κάθε φορά που προσκρούει σε μια απαράδεκτη συμπεριφορά μεγάλου σε ηλικία ποιητή που αγαπάει, μού τα επαναφέρει ένα-ένα στη μνήμη: ο τάδε βραβευμένος της Ακαδημίας Αθηνών είναι οργισμένος, ο εκδότης και ποιητής είναι λάγνος και οκνηρός. Ο κριτικός και ποιητής ζηλόφθονος και λαίμαργος. Ο ηλικιωμένος ποιητής άπληστος για αναφορές στο όνομά του. Κι όλοι μαζί υπερόπτες κι αλαζόνες. Να τρίβουν τα χέρια τους από χαρά μόλις τους αδειάσει κάποιος τη γωνιά και τα τινάξει. Ένας λιγότερος, λοιπόν, στην τάξη των βραβείων!

Τις μέρες που έχω κέφι (σπάνια, δηλαδή), κάθομαι και του απαντάω υπομονετικά σε όλες τις απορίες του και τις πικρόχολες διαπιστώσεις. Πως όλα αυτά για τα οποία διαμαρτύρεται ως νέος, είναι ίδια των ανθρώπων απανταχού της γης: είναι τα κοινά μας εφτά θανάσιμα αμαρτήματα και δεν χρειάζεται να τα αποδώσουμε αποκλειστικά στους λογοτέχνες. Ο λογοτέχνης υποπίπτει σε ένα και μόνο αμάρτημα: στην αποσιώπηση της αξίας ενός ομοτέχνου του. Είναι αποκλεισμένος ο Παράδεισος σε όποιον κρύβει και προσπαθεί να εξαφανίσει το έργο άξιου συναδέλφου του. Όποιος αποσιωπά ένα όμορφο βιβλίο, όποιος δεν κοινωνεί ένα όμορφο ποίημα που έτυχε να διαβάσει, όποιος δεν συμπεριλαμβάνει σε μια ανθολογία έστω ένα πετυχημένο στιχάκι, επειδή δεν το έγραψε κάποιος αρεστός στο ισνάφι. Καλή Ανάσταση, αμαρτωλοί μου ομότεχνοι!

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Φωτογραφία: Yale Joel.]