frear

Το Φιλί – της Παναγιώτας Τσιανογιάννη

ήθελα κάτι από σένα μάνα Να το χω φυλαχτό έσκυψα και μου ‘δωσες ένα φιλί στο στόμα τυλιγμένο στο μαντήλι Έχτισα μια φωλιά στο φάρυγγα να σώσω το φιλί – πήρε χρόνια να συνηθίσω τις ζάρες του -μέχρι που εκείνες φάνηκαν στο δέρμα. Γερνάω μάνα άρχισε το φιλί να θυμίζει χαρτοπετσέτα τσαλακωμένη. Να ξεφτά κάθε λάθος … ρυτίδα τρυπώνει στη γλώσσα, το κρύβω εκεί το πλένει το σάλιο μου και στον οξύ πόνο κρατώ την ανάσα μου μη φύγει κατά λάθος. Χρόνια γυρεύω μια σκιά να ακουμπήσω το κρυμμένο σου φιλί ανήλια να στεγνώσει. Να φτιάξω ένα στόμα, να το κρεμάσω να το τυλίξω κι εγώ σε ένα χαρτί. Με κομμένες άκρες, με ξέφτια γύρω του μα κύτταρο από κύτταρο να νικήσει το χρόνο να φτιάξει χείλη αρσενικά και θηλυκά με κόκκινο κραγιόν απάνω τους. Να τραγουδά «δε με νίκησε η θλίψη μάνα», με νικά το μέλλον του φιλιού μας, αγωνιά να τυλιχτεί στο δικό μου μαντήλι, να χωθεί στο στόμα του δικού μου παιδιού. Μα η ίδια, όμοια με παιδί, τυλίγομαι γύρω του έγινα τσίχλα, με μασά το φιλί μας. Κουτάβι που γλείφει τα πόδια του, έμαθα βήματα από την αρχή, έμαθα φθόγγους και μιλιά. Πατάω ξυπόλυτη στο δρόμο μάνα, καταμεσήμερο καλοκαιριού, άρχισα πια να καίγομαι, τίποτα δεν απέμεινε από μένα, μονάχα ένα φιλί δίχως χαρτί, δίχως μαντήλι, ένα φιλί φυλαγμένο στο στόμα που δεν έχω πού να το δώσω.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ. Ζωγραφική: Αλέκος Φασιανός.]

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly

Twitter

Πρόσθεσε το Φρέαρ στη λίστα του feed.ly: μία από τις καλύτερες επιλογές για την ανάγνωση feeds μέσω RSS.

follow us in feedly