Άνοιξε διάπλατα την σκακιέρα
στο παιχνίδι της ζωής να ασκηθούμε.
Μάζεψε γύρω σου αφοσιωμένες ψευδαισθήσεις
σε σχηματισμό μικρό για να ριχτούν.
Στα ακρότατα της αμφιβολίας σύνορα
συμπαγείς βεβαιότητες περιφρουρούν.
Κάλεσε τους πολυμήχανους υπαρχηγούς σου
στο πλάνεμα αντιπάλων ν’αφεθούν.
Στων ιδεών σου τις ευμετάβολες γραμμές
ευέλικτα άλογα σε καρτερούν.

Το βασιλιά μου πολύ τον εκτιμάς.
Μονάχα ένας αυτάρεσκος φυγάς είναι.
Η βασίλισσα μου για μοίρα έχει το χαμό
κι ας ξέρει κάθε λογής σχηματισμό.
Θυσίες για τους ρηγάδες κι άλλα ηχηρά
βρίσκεις μονάχα στα βιβλία.
Ήδη με τους στρατιώτες σου.
η δικιά μου κυρά φλερτάρει.

Δεν αρκεί μονάχα να θυμηθείς
τη νίκη άμα θες να γευθείς.
Κι αν ξεχνώ προορισμούς, σχέδια και καταβολές,
είναι γιατί μια σκέψη με αιχμαλωτίζει.
Τελικά όλοι σκοτάδι θα χαρούμε
κι ας έχουμε πλήθος συντρόφων,
κι ας βλέπουμε από ψηλά τη μάχη.

Ξέρω πως ο μανιχαϊσμός των τετραγώνων δεν αρέσει,
πως αναμετρώνται οι απόψεις μας για τη ζωή.
Ξέρω πως έχεις περισσότερες επιλογές
από όσες κάθε βίος παρέχει.
Μην ξεχάσεις ποτέ αυτή την παρτίδα/πατρίδα.

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ.]