frear

Κατηγορία -ΠΟΙΗΣΗ

Αγαπημένη – του Δημήτριου Δημητριάδη

Τα μαλλιά σου μυρίζουν αλάτι και άγουρο μήλο αυτό θυμάμαι αυτό, και το χώμα στην πόρτα σου χαϊδεύοντας το πόμολο. Ξημέρωσες απευθείας στο αριστερό μου μπράτσο στην τελευταία πνοή ποτίζοντας έφηβες κούνιες στον λαιμό...

Γρανάζια – του Γρηγόρης Σακαλή

Μέσα στην έρημο ζεις γιατί η ψυχή σου είναι έρημος όαση δεν βρίσκεις να πιεις νερό να δροσιστείς τι κι αν περπατάς καθημερινά ανάμεσα σε χιλιάδες ανθρώπους είναι όλοι τους ξένοι κανείς δεν νοιάζεται πραγματικά για σένα...

Τυφλή πορεία – της Διώνης Δημητριάδου

Ι. ακολουθώντας τα ίχνη του νερού -υγρές σταλαγματιές στα πεζοδρόμια που στράγγιζαν τα βρόχινα απόνερα- φθάσαμε στο ποτάμι με μια σχεδία μοναχή όλοι μας απλοήγητοι θαρρέψαμε πως μας ανήκει η θάλασσα σαν μας κατάπιε ο...

Twitter